Nasihat


Kulak ver sözüme dinle arkadaş!
Uyma lak lak edip gülüşenlere!
Meşgul eder seni işinden eyler,
Karışırsın tembel, perişanlara

Adım at ileri, geriye bakma!
Bir sağlam iş tut, elden bırakma!
Saçma sapan sözler, hep delme takma,
Allah'ın yardımı çalışanlara!

İleriyi gören, geriye bakmaz!
Tuttuğu işi elden bırakmaz!
Allah cömert ama ekmek bırakmaz,
Oturup geçmişi konuşanlara!

Maziye karışmış yıllarda, ayda!
Geçmişi konuşmak, sağlamaz fayda!
Gören göze ibret vardır her işte!
Seyret gökyüzünde yarışanları!!
 
Aşık Veysel Şatıroğlu

HASRETİNDEN PRANGALAR ESKİTTİM

Seni anlatabilmek seni.
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni anlatabilmek seni,
Namussuza, halden bilmeze,
Kahpe yalana.
Ard- arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu
Dışarda gürül- gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım,
Bir o yana
Bir bu yana...
Seni bağırabilsem seni,
Dipsiz kuyulara.
Akan yıldıza.
Bir kibrit çöpüne varana.
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne.
Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
Yitirmiş öpücükleri,
Payı yok, apansız inen akşamdan,
Bir kadeh, bir cigara, dalıp gidene,
Seni anlatabilsem seni...
Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini...

 AHMED ARİF

YANARSA CAN AŞKTAN YANSIN...

Gezsin divaneler gibi
Olsun viraneler gibi
Uçsun pervaneler gibi
Adını Keremler ansın
Yanarsa can aşktan yansın


Ol kurban aşk-ı belaya
Gerek kalmaz vaveylaya
Tutunduysan bir Leyla'ya
Adını Mecnunlar ansın
Yanarsa can aşktan yansın


Aşk ırmağı çağıl çağıl
Bir gülün önünde eğil
Aşıka ateş zor değil
Adın(ı) İbrahimler ansın
Yanarsa can aşktan yansın


Sözün daim olsun doğru
Girmesin içine eğri
Söze ne hacettir gayrı
Adını Yunuslar ansın
Yanarsa can aşktan yansın


Tut eteğin aşkın salma
Sevmek var iken kin alma
Olgunlaş biraz ham kalma
Adın(ı) Mevlanalar ansın
Yanarsa can aşktan yansın


Aşk ırmağı çağıl çağıl
Bir gülün önünde eğil
Aşıka ateş zor değil
Adın(ı) İbrahimler ansın
Yanarsa can aşktan yansın

NUH KENİŞ

Güzellik Geride Kaldı


Benim yüzüm, yüzünden baştan başa hüzündür.
İkisinden birisi ikimizden biridir.

Görmeli'dir, eskidir, yaşamış'a dönmüştür
Yarışa çıktıkları güzelliği geçmiştir.

Ağladığını bilir bilmediği şeylere
Güldüğünü unutmuş, hiç görmemiş gibidir.

Taşınmayan ne varsa bir yerden öbür yere
Seve seve taşımış, sırtına yüklemiştir.

Parayla ölçülmeyen sevgi saygı borcunu
Ne aldıysa ve kimden aldıysa ödemiştir.

Verdiğini unutmuş onun ne olduğunu
Ne verdiyse ve kime verdiyse yok bilmiştir.
 
Özdemir Asaf 

Uyan Baba

Hadi uyan baba...
Sabah olmadan çık balığa
Oltan hasret kaldı sana
Çaparin paslanacak dura dura
Hem tam balığa çıkılacak hava
Hadi uyan baba!

Hadi uyan baba...
Tıraş takımların banyoda
Aynanın önünde durmakta
Hepsi bıraktığın yerde
Uzamıştır sakalların tıraş olsana
Hadi uyan baba!

Hadi uyan baba...
Bak palton eskidi dolapta
Güz geldi geçti,kış kapıda
Paltonu giy baba,hastalanma
Bu soğuk havada,ayazda
Hadi uyan baba!

Hadi baba uyansana...
Uyansana baba!
Üzerinde yeşiller var
Sen yeşili sevmezsin ki baba
Baba?
Sıkılırsın orada
O daracık dört duvar arasında
Baba hadi uyansana
Uyan baba uyansana
Uyansana...

(hadi uyanabildiğiniz her günün tadını çıkarın! çıkın balığa...atın oltanızı derin sulara doya doya... çıkın sokağa...kurumuş yapraklar üzerinde dolaşmanın zevkini,kartopu savaşı yapmanın çocukluğunu tadın... hadi uyanın...)

HAYAL HANIM

Yeşil imgeli kız! İlkyazım!
hangi harf gül, hangi dal dize?
Bu büyük ağaçtan her ikimize
kalan hangimizdik...
ey hayal hanım?

Yeşil imgeli kız! Biz size
yazılı sevdalar sunduktu
ve döne döne uçurumlar
gibi şiirler...

Şiirlerle örselenmiş yüzü
ve kalbi güllere belenmiş
biriydim ben... ve hangimize
doğru akar suydum,
ey hayal hanım?

Yeşil imgeli kız! ilkyazım!
hangi harf gül, hangi dal dize?
Bu derin ağaçtan her ikimize
kalan hangimizdik...
ey hayal hanım?

HİLMİ YAVUZ

GÖNLÜM BANA SORMADAN SEVDİ..

İsmini haykırır, sevdalı gönlüm,
Tenezzül edipte, bakmazsın bana.
Hasretin yüreğimde, onmayan yara,
Yarama merhemdir, dönüp bakışın.

Yıllardır dinmiyor, özlemim sana,
Bir nazarına hasretim, inan ki bana.
Sevdi gönlüm seni, sormadan bana,
Yarama merhemdir, dönüp bakışın.

Ayyuka çıkıyor feryadım, elimde değil,
Sana sevgim yüreğimde, dilimde değil.
Feryadım boşuna, yerim gönlünde değil,
Yalvarsam da dönüp, bakmazsın bana.

Sevdiğim zalimmiş, yüreğinde sevgi yok,
Bilseki hayat sevince güzel, haberi yok.
Artık çok geç yoruldum, ümit etmekten,
Baksa da benim, sevecek mecalim yok,

OSMAN ATA

Haddeden geçmiş nezâket yâl ü bâl olmuş sana
Mey süzülmüş şîşeden ruhsar-ı âl olmuş sana

Bûy-i gül taktîr olunmuş nâzın işlenmiş ucu
Biri olmuş hoy birisi dest-mâl olmuş sana

Sihr ü efsûn ile dolmuşdur derûnun ey kalem
Zülfü Hârut’un demek mümkin ki nâl olmuş sana

Şöyle gird olmuş Firengistân birikmiş bir yere
Sonra gelmiş gûşe-i ebrûda hâl olmuş sana

Ol büt-i tersâ sana mey nûş eder misin demiş
El-amân ey dil ne müşkil-ter suâl olmuş sana

Sen ne câmın mestisin âyâ kimin hayrânısın
Kendin aldırdın gönül n’oldun ne hal olmuş sana

Leblerin mecrûh olur dendân-ı sîn-i bûseden
Lâ’lin öptürmek bu hâletle muhâl olmuş sana

Yok bu şehr içre senin vasfettiğin dilber Nedîm
Bir perî-sûret görünmüş bir hayâl olmuş sana