insanlar hayatlarını etkileyecek kararları çok kolay alıyormuş bu süreçte en çok buna şaşırdım. Ben asla öyle biri olamadım. 12 il ( İstanbul ve doğunun en ücra illeri) açılmış millet tepkisiz. Ailesini çocuğunu eşini bırakıp gitmeyi göze alanlar gördüm. Boşanmanın yolunu yapıyorlar diye düşünüyorum yoksa bırakın 4-5 yıl ben 1 gün ailemi görmesem uyuyamam.
Hocam kolayca yapıldığı görülen şeylerin altında derin nedenler olabilir. Ben alan değişikliğini doğduğum büyüdüğüm üniversite okuduğum, atandigim ve evlendigim şehirde yaptım. Bu şekilde yapanlar var ya da bekar olup... Boşluk varsa herkese kendi ili de açılabilir diye biliyorum. Sahsen kanunsuz işlerin parçası olmamak beni yurtdışına itti, başkasını başka bir neden alan değişikliği ile başka şehre itebilir. Çocuklarımin ikisi de yurtdışında doğdu, bazı farkindaliklarimiz oldu, 5 yıl öğretmenlik ve 4 yıl katılımcı veli olarak hem toplumsal yaşam hem eğitim noktasında öyle şeyler gördük ki alan değişikliği vesile oldu ikinci yurtdisina. İlk yurtdışı deneyimimde Bilsem mulakatini bırakıp gitmiştim, o zaman yeni acilmisti çok onemsiyordum şimdi gülüyorum kendime. Yani her insan ayrı bir dunya ve her bir tercih yeni ufuklar açıyor. Ben memnun olmadım alan değişikliğinden ama bizi tekrar yurtdisina yönlendirmiş oldu, bilemeyiz. Eskiden dedelerimiz babalarimiza taşınmaz birakirmis, babalarimiz bize bizi okutmaya odaklandilar. Ben de cocuklarima farklı deneyim sunma peşindeyim ve dört dilde konuşabiliyorlar, bu uğurda zor da olsa sınırları belli tarih aralığında onlarsiz uyumaya calisirim. Ve bu gece ilk gecem olacak. Alan değişikliğine sıcak bakmıyorum ama İnsanlar tecrübe etmeliler, sabit kalmak yerinde durmak bence en kötüsü.
