Yediği dondurmanın kağıdını az ilerideki çöp kutusuna atmayıp yere atan sekiz - dokuz yaşlarındaki Yağız'ı, arkasından takip eden "bilinçli annesi" seni can-ı gönülden alkışlıyorum. Yağız dondurmayı açar, kağıdını çöpe atmak yerine yere atar.Annesi arkadan seslenir:- Yağııız, Yağııııııııızz!Yağız sesi önemsemez çünkü neden olduğunu bilir, yürümeye devam eder. Anne bu sefer daha güçlü ve keskin bir sesle:- Yağız!!Yağız geri döner (o sese ben de olsam dönerdim - Naaptığını sanıyorsun sen Yağız, o çöpü hemen yerden al ve çöp kutusuna at!Yağız gideeeeerr, çöpü alııırr ve çöp kutusa atar.( Olayın kahramanlarını tanımıyorum. Annenin tavrını merak ettiğimden kenara çekilip film izler gibi olayı izledim, ama sonuçtan memnunum Tebrik ediyorum seni Yağız'ın annesi.
Sabah sabah tum enerjimi sacma sapan akil vermeleri ile alan, kendini her zaman farkli gostermeye çalışan veli'y'i alkisliyorum. Iyelik eki bile kullanasm yok bu veliye..
bugün dersteyken elleriyle Türk kahvesi yapan ve teneffüste ikram eden müdürümü alkışlıyorum .
