bir gece vakti tren sesiyle uyandım. Çocuktum. Hayvanlarla bir vagonda bilmediğim bir yere gidiyorduk. Aramızdaki sınır ,saman balyaları ile desteklenmiş eski bir kapıydı.
kulağımda hala çıkmayan güzel bir ses; Çoban "hayat ne güzel "anlamında kürtçe bir türkü tutturmuştu.
Düşünüyorum da mutsuz insanları, o çobana ne kadar da yabancılar.
