Bam Teli

Kalırsın elinde bir kalem bir kağıt,
Sevmek mi..Sadece yürekten sızlayan bir ağıt..

Cennete gitmek için illa "ölmeye"
Gerek yok.Gel "secdeye" gidelim
Mekanın cennet olsun...

Cennet Cennet dedikleri
birkaç köşkle birkaç huri
İsteyene ver sen anı,
bana seni gerek seni...

NE yaparsan kalbinle yap.

Aşkın mirasını
Ayrılıklar yer
Ne alışırsın
Ne acın diner....

Aşk bırakılmışlığın başladığı yerden
Kara kış ortasından başlayayım diyorum
Sesin kalbimin bam teline dokunuyor
Kayboluyorum. .

İnsan, hiç bitmeyecek bir cümle gibiyken ölüm noktayı koyuverir...

İnsan alemde bir harftir. Varlık alemi, ezeli sani-i nin baki mahlukudur.
Yalnız dünya ile insan ömrünü sınırlandıramayız.
       İnsanın ezeli, Elesti birabbiküm, ahiri ise Mahşeri kübra ve ilaahir...

Ve bir cümle teselli ediyor beni,
gönlüme bir damla ferahlık
getiriyor;
Vardır bunda da bir hâyır ..

“...yağmur kokan uzun bir yoldan gelirdim..
kuş sürülerinin göçünden,
suyun ilk hareketinden
ve eski kitapların kokusundan
söz eden sesinle beraber,
kar yağardı gümüş bir geceye...
masmavi bir kelebek,
bir günlük ömür daha dilerdi;
yeni ve büyük bir aşk için
aşk ve yeni bir hayat için...”

“Kış başlıyor sevgilim iyi bak kendine. Gözlerindeki usul şefkati teslim etme kimseye, hiçbir şeye… Upuzun bir kış başlıyor sevgilim, ayrılığımızın kışı başlıyor. Giriyoruz kara ve soğuk bir mevsime.”


#halis karabenli

İnsalar nereye gider diye merak ederdim. Meğerse herkes ol'duğu yere gidiyormuş.

Merak edecek bir şey yok, filmin sonunda hepimiz ölüyoruz...

yeter ki onursuz olmasın aşk...

Öyle sınırsız, öyle derin,öyle cok severim ki korkarsın...