Bam Teli

Yalnızlığa mahkum gözlerinin hapsinde ömür tüketiyorum.Bütün iç çekişlerim nefes alışım mutluluğum hüznüm göz yaşım senn Benden arda kalanlarsa senin eserin

Ne söylesem tarifin eksik kalıyor
Oysa; kalbi acıtan her ne varsa
Sen hepsinden birazsın işte…

Öyle bakma gözlerime
Benim de kanayan yerlerim vardır
Belki hep kanayacaktır sonsuzluk mateminde
Tül tül uçuşacaktır sersemliğim
Serpilecektir üstüne bir gece
sen uyurken düşsel ülkende
benim de kanayan yerlerim vardır
............................. .........................

Bir gönül yapmak gelmiyorsa elinden, bari bir gönül yıkılmasın dilinden.

İnsanı ne sırtında ne de omzunda taşıdıkları yorar.
İnsanı asıl yoran şey;
yüreğinde taşıdıklarından göremediği vefadır.

İnsanlar insan kokusunu bile alamıyor. Bir kadının kokusu. Bir erkeğin kokusu. Çocuğun kokusu. Yaşlı insanın kokusu. Umudun kokusu. Bezginliğin kokusu. Hayata kırılmanın kokusu. Mutluluğun kokusu. İnsanlar bütün bunları unuttular.

 Gece bile eksilen denizi tutup
 İnan seni arıyor
 Şehir kuruyan anıları toplayıp
 Seni bekliyor
 Yüreğimdeki fırtınayı dindiremiyorum
 Seni soruyor
 Nerdesin nerdesin nerelerdesin?

Gölgeler düşse de yüreğinin üstüne, güneşini sakın söndürme, umut yoksa yarınlar uzak kalır insana unutma bir tane daha yok bu dünyada !

Düş önüme yalnizligim , yolumuz uzun...

"Gün gelir yorulur insan anlamaktan;
Ve gün gelir bıkar mânâya katlanmaktan!...''

Beni öldüren o kadar şeyin içinde, insanların dikkatini çeken tek şey sigara içmem oldu.

   " Hevâ-yi dâr-i vefâ umma her hevâyîden
     Kim ol makâmdadır ser-bülend olan Mansûr "

Bir mağarada aylar, seneler geçirmek zorunda değiliz fakat sessizlik ve yalnızlıktan muhakkak ki bir nasibimiz olmalı..

Çelişik bir hal olarak görünse de; kelimeler o denli değerlidir ki sessizliğin kıymetine paha biçmek mümkün değildir..

O kadar gereksiz konuşmalarla çevriliyiz ki sessizlik bizim gıda kaynaklarımızın başlıcalarından olmalıdır..

haddinden fazla konuştuğumuz için sessizliğin tadını neredeyse hiç alamıyoruz..

Sessizlik sayesinde konuştuğumuz kelimelerin ne kadar kıymetli olduğunun farkına varırız..

Robert Frager..


sessizliğin kolayı dilin susması, zoru yüreğin susması..

kaybedişlerimizde kayboluşlarımızda bulaşmayışlarımızda çıkmazlarımızda kendimizi uçurumun kenarındaki biri gibi düşünürüz öyle olduğumuzu hayal ederiz bir an ve uçurumun derinliği ile ölçeriz üzüntümüzü..

oysaki uçurumlar dağların zirvelerinde olur ve yerden çok yüksektedir..
içinde bulunduğumuz durumu yukarıdan aşağıya bakarak değerlendirmeyi bırakabilsek göreceğiz ki yerden çok çok yükseklerdeyiz..
düşeceğimizi sandığımız yer aslında gitmemiz gereken ve illaki gideceğimiz yolun kendisidir..

yinede en güzeli
ne aşağıdan yukarıya bakmakta
ne de yukarıdan aşağıya..

en güzeli dağların zirvesinde olup oradan göğe bakabilmekte
ve avazımızın çıktığı kadar bağırıp çağırmakta..

bir an bunu hayal edelim bakalım neler olacak..

Çay dost.
Gece uzun.
Kalp mahsun.
İmtihan ağır.
ALLAH KERİM

Bekir Develi