hiçliğin tadı anın anlamsızlığının tadına eşdeğerdir... tadını çıkarmak aşkınlık ve şaşkınlık ister... aşk da tıpkı böyledir...öyle belli belirsizdir ki, insan bir an düşünse başka bir neden bulur... ama düşünmez olursunuz... o an öyle muhteşemdir ki... vedalaşmak gibidir hiçlik ve aşk... şöyle esaslı, özneden uzak, öznesinden bağımsız ve içten bir vedalaşma gibidir... sözcüklere ihtiyacınız yoksa, varlığa ihtiyacınız olmaz...