Bam Teli

Kalpten çıkan söz kalbi bulur..
Dudaktan dökülen kulakta kalır…!

Sözlerin değil, gözlerin konuştuğu yerde olmalıyım şimdi...

"İşi olmayan giremez. 
Çünkü içeride yeterince işsiz var... "

Doğru "SÖZ" nereden gelirse gelsin alınız. Söyleyene değil, söylenen "SÖZE" bakınız...!

Adın Bahar,
Ne ilk, ne de son,
Sadece Bahar....

Gözlerin düşer aklıma,
Gecem dellenir...

[linkler sadece üyelerimize görünmektedir.]

"Bıyıklarımız büyüdükçe gülüşlerimiz kısaldı.."

Oldum olası huzur kokan şeyleri sevdim;
Çay gibi, yağmur gibi, toprak gibi, deniz gibi,
Ve Sen gibi Adam !!

"Bıyıklarımız büyüdükçe gülüşlerimiz kısaldı.."

o zaman biyiklarimizi keselim

  Tecrübeli bir öğretmeni, ilk kez dersine girdiği öğrencinin sözünü kesmemesinden, bir de o öğretmen gittiğinde, size ne verdiği ile hatırlarsınız.

"Efendim muttasıl gülüşmüştük sizinle oralarda; gemilerin yorgun durduğu gecede.."

Bazen kimini tanıdığına pişman olursun,
kimini de geç tanıdığına....

gözler, bedenin yaramaz çocuklarıdır. Onlar, hissettikleri gibi açık ve denetimsiz konuşurlar.

"Kimseler görmedi Ömür hanım, bu dünyadan ben geçtim. İçimde umudun kırk kilitli sandıkları, elimde bir avuç düş ölüsü yüreğim -içinde senin ve benim ağırlığım- benim olmayan bir garip gülümsemeyle yüzümde, incelik adına,ben geçtim…Yerini bulmamış bir içtenlik, yanılmış bir saygı ve bir hüzün eğrisi olarak ilişkilerin gergefinde, ördüm ömrümün dokusunu ilmek ilmek. Beni cam kırıklarıyla anımsasın insanlar, savrulan bir yaprak hüznü ve dağınıklığı ile… Yükümü yanlış bedestanlara çözdüm."

Oy benim yaraIım
asıI sancı, uyandığında bütün odaIarı boş görünce başlarmış...