Her sabah evler boşalır,
Bir sel akar sokaklardan caddelere.
Ben kendi içimde kaybolurum,
Ne gidecek yerim vardır ne bekliyenim.
Gökyüzü saltanatım, dünya soframdır benim.
Zamanlar geçer, mevsimler değişir,
Değişmez benim kaderim.
Görür yüzüme bakanlar ilk aldanmışlığımı,
Söyler körpe yalnızlığımı gözlerim...
Ümit Yaşar Oğuzcan