MÜSADE
Müsade Allah'tan derdi eskiler, gerçi şimdi de duyuyorum ara ara. Çölde vaha gibi geliyor. Eskilerden ne duyuyorsam öyle zaten.
Allah'tan müsade olmayınca tek nefes dahi alıp veremeyen insanoğlu, kesinlik içeren cümleler kurmaya başladığından beri kötü belki de her şey...
Ya da her yaptığımızı kendimize mal ettiğimiz günden beri.. Çok iyiyiz(!) canım her konuda..
En son ne zaman şiir okuduk mesela? Ama öyle Facebook'ta Can Yücel'e ait olmadığı halde bizim Can Yücel'in sandığımız tarz şiirler değil.. İçimiz ne zamandır şiir okumadığımız için yandı da açıp bir kitaptan şiir okuduk?
Oduncunun günlüğü tarzı hayatlar.. 365 gün aynı; sabah kalktım, dağa gittim odun kestim geldim....
En son ne zaman bir kitap bizi çekti içine de bitirmeden bırakamadık? Sahi en son ne zaman bir kahvehanede kitap muhabbeti duyduk, ettik?
En son hangi ayın gelmesini bekledik dört gözle, takip ettiğimiz derginin çıkmasını dert ederek?
Evet.. Çok farklı dertlerin arasında tükenip giden binlerce hayatın ardından ağlamak da gene bize düştü..
Niçin yazıyorsun sorusuna çünkü derdim var diye cevap veriyordum. Artık değişti cevabım; dertlerimden kurtulmak için yazıyorum...
Yazıyor-dum..
Müsade..
Şimdilik...
Müsade Allah'tan.....
