Seviyordum. Çok hem de. Volkan gibiydi bağrım. Ha bire gürlüyordu. En yükseğe fırlayan bir kor oldum sonra, düştüm alakasız yere ve sen görmedin.
Böyle oldu.
Ben yandım bilmem kaç bin derecede, uçtum, düştüm ve sen görmedin.
Nasıl da boşa geçen bir ömrün kısa hikayesi değil mi? Kısa özet. Kendisi uzun oysa.. Çok uzun..
Bir bahar günüydü. Öğleden sonra. İlk güldüğün. 29 yaşında ilk güldüğüm yazsam inanmazsın. Yazmayayım.
Ben ovaya bakıyordum aslında. Sen bana bakıyormuşsun. Ben seni görmedim. Ve der ki şair birbirini görmeden sevebilen insanların aşkını anlatacak gücüm yok. Ben seni görmedim. Bundan daha güzel bir şey de yaşamadım. Bir sabah uyandım. Doğmuşum.
Sen beni görmedin, ben seni görmedim.
Şükür ki işte bundan yandık..
