Gün olur gül yüzüne hüzünde düşer çocuk.
Düşer dudakların.
unutur genede yürürsün.
Ama öyle bir gün gelirki
Yüzün asılır,
sehpasına kendinin tekme attığı bir gecede.
Öpünce geçmediğini anladığın yaraların farkına varır.
Büyürsün.
Nefes nefese bir yaşamın , yaşamak olmadığını anladığında
Ölürsün.
Bir mezar kazılır içine.
Bir selâ verenin de olmaz.
Kendine gömülürsün.