Bam Teli

Otunu, suyunu bilmediğin gönüllerde koyun gütme!
Yoksa, 'kaçırcağın keçilere' çobanlık yapamazsın ...!

Meğer seni diğerlerinden farkli kılan tek şey üzerine yakıştırdığım sevgimmiş
Sevgim olmayınca nasıl da herkesleşiyorsun

Hayat bu, problemi çözdükçe yenisi gelir.
Bazen cevabı bulsan da
Söylemek için acele etme.
Arkana yaslan,
Bir kahve seç kendine,
Bir kitap, bir şarkı.
Ve dünyayı sessize al.

Unutma, bu dünyadan giderken
Tüm işlerini halledip giden kimse yok!

Koşup haber vermeliyim
yetkili memura..
Bahar geliyor, ilerliyor yeminler..

Durun! dedim,
Kırmayın! dedim
Off! Of!
Kırdılar..
Ne mi? Neyi mi?
Allah aşkına
Soru mu şimdi bu?
Bu çağda;
En çok ne kırılır?
Kalbimi tabii ki.
Neyi olacak..

Evlat cümle kurmak, yırtık gömleği dikmeye benzer
Düğümü içten atsan tene,
Dıştan atsan göze batar...

Kestim...
Sesi, sözü, sabahı.
Eyledim dostlara selamı.
Bir güvercinim vardı,
Kanadının biri güller saçar
Diğeri içimde yaralı.
Dostlara sözüm vardı
Nefeste düğüm,
Özde külüm kaldı.

Kalbine hakim ol çocuk,
Umut daha tükenmedi...

bugün bir şey yapın...
üç kişiyi gülümsetin meselâ...

 Dostluğun kolları birbirimizi dünyanın bir ucundan bir ucuna kucaklayabilecek kadar uzundur.
 [ Montaigne ]

artık saymıyorum yılları, bana değip geçen hayatları,
zaten pek de sevmem insanları...

nasıl bir şiirse sesin
her sabah cıvıldaşan kuş gibi
esenliği doluyor yüreğime..'

Neden sonra farkına varıyorsun
etrafındaki korkunç ıssızlığın.
Yâr olsun, dost olsun, ne arıyorsun,
adresi belli mi vefasızlığın?

Yan yana duruyordu telaşım ve kör öfkem..

.