6 yaşındaydım.
Çok mutluydum. Mutluluğumun sebebini hatırlamıyorum.
Şarkı söyleyerek evden dışarı çıkıyordum. Birden abim kolumu tutup ‘baba uyuyor, bilmiyor musun “şımarık-rezil” dedi..
Donakaldım.
Biliyordum ama unutmuştum.
O gün ilk defa mutlu olmaktan korktum.
Son olmadı.
Ne zaman mutlu olacak olsam ciğerim çiziliyor, yüreğim darmadağın...