Bam Teli

Ne güzel söylemiş Peyami Safa: “Kitap...Nasıl diyeyim... İçinde yaşadığımız ev gibi olmalı, vatan gibi olmalı, ona alışmalıyız, bağlanmalıyız, köşesini bucağını gayet iyi tanımalıyız, her noktasına hatıralarımız karışmalı. Değil mi?”

Sıcak bir bardak süte dokununca hafifçe çekti elini... henüz içemezdi, hatta uzun süre içemezdi.. gerçek bu işte; uzun zamandır konuşulan algı gercekliginin temelindeki nesnel gerçeklik...karşısındaki, öteki olanı tanımak ve ona göre kendine şekil vermek... öteki, kendini hissetirince gerçekliğin içinde olduğunu anladı...

🎈 💗 🎶 💗 🎈

kendi halim diye bir yer var,
çoğu zaman oradayım..

& tezer özlü

Sakin bir ev,
Kendi yetiştirdiğimiz çiçekler,
İlham verecek kitaplar,
Sevilmeye değer birkaç arkadaş,
Gerçeğe bağlılık, güven,
Ümit ve sevgi dolu bir yürek,
Dünyanın bütün zevklerinden daha değerlidir.

Sevgiyi aşka taşıyıp orada büyüyebilen ya da yok olabilen tek canlı ise insandır...

.

Sevgi garip bir yangın.Yaşaması için büyümesi gerek

Zaman affetmezse, hatıralar affeder....

Kırılan dala mı sormalı "Neden kırıldın?" diye;
Kıran rüzgara mı sormalı "Neden kırdın?" diye...

İnsanların değişmesi için iki neden vardır;
-birincisi çok şey öğrenmişlerdir
-ikincisi çok acıtılmışlardır.

.,

Bir sarı yaprak gibi düştü gönlüm yoluna,
Buğulu gözlerimden geçmediğin gün olmaz…

Faruk Nafiz Çamlıbel

.

...