Bam Teli

"Yalnızca yağmur yağdığında seviyorum bu şehrin insanlarını; herkesin yüzü ıslak, herkesin başı eğik.."

Tevazu iki kere övünme isteğinden başka bir şey değildir.”

Ne garip değil mi?
Hiçbir öz ve hiçbir söz hiç kimsenin yüreğine değmiyor artık.
Bakıyoruz, seviyoruz, okuyoruz, geçiyoruz.

Oysa kalmalı insan herhangi bir şeyde.

Vazgeçmediği bir ‘değeri’ olmalı, yüreğinin bir köşesinde….

Neler görünüyor gözlerime senin yerine neler. Kara mıydı? Uzak mıydı? Hasta mıydı? Yok muydu? Kimdi o? Kimdi? Kimdi avuçlarımdan kaybolup giden?

Gökhan Özcan'

susulan bir yere gelinir,
akşam olmuştur..

Ne imla,
Ne satır arası,
Ne paragraf,
Boşluk yok Olric.
Dopdoluyum..

Oğuz Atay

Eskilerden bir ses duysam…
Tanıdık bir yüz çıksa karşıma.
O günlerdeki gibi…
Gök daha mavi,
Toprak daha güleç,
İnsan daha insan,
Dost daha çok dost,
Ben yine o eski ben olsam…
       Seçil Oğuz

Önyargılar, insanları birbirlerinden uzak tutmak için bilgisizlikten yapılmış zincirlerdir.
[ Blessington Kontesi ]

Evet ömür bitiyor..

Umutların büyüdüğü yerde mucizeler çiçek açar.
Umudumuz hiç bitmesin inşAllah.

Görüp yüzyılın sapmış hükmünü gerçek selametten
Çekildik güçlü bir arzu ile bab-ı hükümetten

Usanmaz kendini insan bilenler halka hizmetten
Kişilikli olan mazluma vazgeçmez yardım etmekten

Düşkün olduysa millet şanına noksan gelir sanma
Yere düşmekle öz değer kaybetmez kıymetten.

Vücut hamurunun mayası ki yaradılışı vatandandır
Ne gam vatan yolunda çekilen üzüntü eziyetten.

Zalimin yardakçısı dünyada bir şerefsizdir
Köpektir zevk alan insafsız avcıya hizmetten.

Hemen sonsuz mutluluğa terk eder anlık zevki
Hayatın kıymetini yüce bilenler güzel şöhretten.

Nedendir halkta hayat eksenine bunca rağbetler
Ne yarar var bilmem insana saklanan emanetten.

Dünyadaki her fertten kendini aşağılık görenler
Utanmaz kendi mayasından da haz alır terslenmekten.

Felekten intikam almak demektir toplumsal bilinç
Ahlâk utanmaktır toplum birikiminden menfaat elde etmekten.

Durup, başarının hükmü güçbirliğidir milletin kalbinde
Çıkar asırların affettiği anlaşmazlığı toplumsal bilinçten.

Yönetir âlemi bir makinenin azimli kuvvetiyle
Dünya titrer azimle yapılan bilinçli dirençten.

Keza her affını her hoşgörüsünü bir vakit için saklar
Bezgin olma sakın milletteki zaafı sükûnetten.

Kabahat zincirlenmiş aciz ayaklarında değildir aslanın
Dünyada kader utansın nasipsiz gayret sahibinden.

İnci bile yüksek güçlü bir ışığa mecburdur
Utansın tabiat yerde kalmış kabiliyetten.

Biz o soylu Osmanlı’nın öyle yüce nesliyiz ki
Mayalanmıştır hülyaya mayamız vatan için akan kandan.

Biz öyle yüce emeklerin yarattığı ciddi bilinçleriz ki
Dünyaya hükmeden bir devlet çıkardık bir aşiretten.

Biz öyle ulu yaratılıştayız ki vatana hizmette
Bize uygundur toprak mezar bayağı bir hikâyeden.

Ne gam ateş korkusu dolu olsa da hürriyet kavgası
Kaçar mı mert olan bir can için mücadele etmekten.

Kemendi can yakan ejderha kahrı olsa cellâdın
Daha iyidir yine bin kere esaret zincirinden.

Felek her türlü cefasını toplasın gelsin
Dönersem kahpeyim millet yolunda ölmekten.

Ne büyülü imişsin ah ey hürriyetin yüzü
Aşkının esiri olduk ama kurtulduk esirlikten.

Senindir şimdi kalbi cezbeden güzelliği örtün
Güzel yüzün ebediyen uzak olmasın toplumun gözünden.

Ne candan dost imişsin ey gelecek ümidi
Dünyayı özgürleştiren sensin bin kahırlı dertten.

Kader devri senindir hükmünü tatbik et
Doğruluk düzgün talihini korusun her türlü afetten.

Köpeklerin zulmüne kaldı gezdiğin nazlı kırlar
Uyan ey yaralı kızgın aslan bu uykulu gafletten.

Namık KEMAL – Vatan Kasidesi

''Kaç dil bildiysek boş çıktı,
   Öz lisanımız yürek yıktı''

Hep aklımda olmanı seviyorum...

Nisan yağmuru, mayıs çiçeği getirir...

.