Bam Teli

karanlığın gözleri

şimdi yoksun
seni düsünebilirim artık
tutar ellerini öperim uzun uzun
kimseler ayıplayamaz beni
yokluğunda seni nasıl sevdiğimi anlayamazlar
işte gözlerin işte dudakların
senin olan ne varsa karşımda duruyor
ayaklarını dilediğim yere götürebiliyorum artık
sevdiğim şarkılari söyletiyorum dudaklarına
ve hoyrat ellerimle seni
her gün biraz daha güzelleştiriyorum
bütün resimler sana benziyor hayret

bütün aynalarda sen varsın
nereye gitsem peşimden geliyorsun
simdi sigarasın dudaklarımda
biraz sonra beyaz bir kağıt
ve akşam içtigim bir kadeh içki olacaksın
kimse yokluğunda bunca sevilmedi
kimse yokluğunda ilahlaşmadı bu kadar
saçların böyle daha güzel
sen daha güzelsin
gelecek mutlu günlerin ışığında
her şey daha güzel

ne var ki ayrılığın adı kötüye çıkmış
yoksa bin yıl daha yaşamak isterdim
ve seni bin yıl daha
ayrılıklar içinde sevmek isterdim
ama biliyorsun nihayet ben de bir insanım
umutsuzluğa düştüğüm anlar oluyor
hiç gelmeyeceksin sanıyorum
o zaman kurşun gibi bir korku saplanıyor kalbime
katran gibi bir yalnızlık sarıyor içimi
yalnızlığımdan utanıyorum
beni sevmesen ölürdüm
beni sevmesen bir çakil taşıydım simdi
beni sevmesen bir duvar gibi sağırdım
kördüm bir at kadar
ölümden aciydım ölümden beterdim
beni sevmesen
dünyayı bütün insanlara zindan ederdim

beni bu kadar saracak ne vardı
kanıma girecek
göz bebeklerime oturacak
bir sen fani gibi dudaklarımdan eksilmeyecek
ne vardı
hiç karşıma çıkmasaydın
bu kör olası gözler görmeseydi seni
ne vardı güzelligini bilmeseydim
bir dua gibi bellemeseydim adını
ne vardı bütün gece
gözlerimi tavana dikerek
seni düsünmeseydim
belki karşımda değilsin yanılıyorum

bu gözler senin gözlerin değil
aldatıyorlar beni
karanlığın gözleri olmalı bunlar
bana böylesine keder veren
gülmeyi,yasamayı haram eden
bir karanlığın gözleri olmalı
öyleyse sen hiçbir yerde yoksun
sana hiçbir zaman yaklaşamayacagım
yalan bu geçici sevinç,bu nur,bu ışık
bu karanlığın ortasında yanan alev gözler
bu kadeh içki gibi aydinlik
ne dedimse inanma
seni degil kendimi anlatıyorum
sen istedigin kadar
varlığın ta kendisi ol
ölümsüzlüğün ta kendisi
ben günden güne yok olmaktaydım
bütün ışıkları kaldırıp attım bir yana
anlıyor musun
gökyüzü güneş olsa
sensiz karanlıktayim.

"İnsan umut ettiği sürece yaşar," diye çok klasik bir söz vardır. Yaşamak için umut etmek zorundayız. Buna mecburuz. Dünyaya, Yaratıcı'ya, Yaratıcı'nın bize bahşettiği hayata küsemeyiz. Kırılabiliriz, üzülebiliriz, bazen isyan bile edebiliriz ama bunu çok uzatmaya ve küsmeye hakkımız yok...

Gülseren Budayıcıoğlu

Sanırsınız ki, sokağa çıkma yasağı konulmuş gözlerine...

Uyandım,hep seni düşündüm ,yalnız seni..

İnsan yüreği ve emeği kadar yer alır dünyada..

Herkesi hatırlarım,seni unutmam.....

Dinle sana bir nasihat edeyim
Hatırdan gönülden geçici olma

Karacaoğlan

Bir yaz sabahına doğan ve su değdiğinde kokusunu salan kırmızı sardunya, ağustos göklerinde başımın üzerinden geçen bulut, mayıs gülü, ışıklı nisan yağmuru ne kadar Allah’tansa, mülk gibi söz de ve aşk da O’ndan.."

Nazan Bekiroğlu'

Hayat, aynı telden farklı mı çalıyor, yoksa farklı telden aynı mı çalıyor bir türlü anlam yükleyedim. Gerçi hangi telden çalarsa çalsın ben kendi çaldığım telin  sesini  duyuyorum.

Artık sürekli beni suçlayan insanları umursamıyorum.ben böyleyim deyip işin içinden sıyrılıp çıkma da istemiyorum ama ben böyleyim.birazda siz kendinize bakın.her zaman aynı kişi suçlu olamaz ya....

Göz gördüğünü sevmez,sevdiğini görür.

"Utanmak  (haya) imandandır."

Kim var diye sağa sola bakmayacaksın...
Tek başına kalsan bile,
'' Rabbim var.'' deyip,
Yoluna devam edeceksin...!

Yeşilin kendisinde hoş durduğu güzel insan,
Yeşilin koyusu , açığı ne farkeder.