Bam Teli

Gitme
Aklım sende kalır...

''Bana gururlu şeyler söyle;
Mutlu hikayeler,
Huzurlu güzellikler..
Bilirsin işte öyle şeyler,
Umudu anlat,
İnancı..''

Furuğ Ferruhzad

Nefret sevgiden daha güçlü sanki,bir anda sevgiyi yok edebiliyor.

Ey hayat rengini sazendelik sanan
Yırtlaz kalabalık!
Dinleyin bendeki kırgın ikindiyi,
Hepiniz kulak verin."

İsmet Özel'

acıların sahipleri olur mu ki?..
yoksa, kim sahiplenirse onun üzerine mi kalır acılar?..

acıların sahipleri olur mu ki?..
yoksa, kim sahiplenirse onun üzerine mi kalır acılar?..

Sahipsiz acı olurmu ki....onlar ömrün ders alınacak hasılatıdır...

Sahipsiz acı olurmu ki....onlar ömrün ders alınacak hasılatıdır...

bahsettiğim; bireysel acılar değildi üstad...
" herkes"in olması gerekirken "hiç kimse" nin olan acılardı...

Şu an yerde olan yaprak, önceden toprağa tepeden bakmakta idi.

PEYGAMBERİMİZİN ÜZÜM YEMESİ…
Bir gün alemlerin sultanı Hz. Muhammed (s.a.v) üzüm yiyordu.
Yanında oturan ashabının dikkatini bir şey çeker.
Peygamber Efendimiz; Üzüm salkımının sürekli alt tarafında bulunan tanelerinden yemeye başlamaktaydı.
Ashap meraklanır ve sorarlar ;
-Ya Resûlallah neden sürekli üzüm salkımının altındaki tanelerden yemeye başlıyorsunuz.
Alemlerin sultanı cevap verir;
Üzüm salkımının altında küçük ve tatsız taneler var.
Üst tarafında ise daha iri ve tatlı taneler var.
Alttan başlıyorum çünkü ben üst tanelere ulaşana kadar
Belki bir dostum gelirde ona ikram ederim diye cevap veriyor…

“Şu hep kendimizi düşündüğümüz günümüzde nasılda efendimizin güzel ahlakına muhtacız değil mi”?

....

Herkes masalın kahramanı olmayı istiyor..
ama, kahrına katlanan yok...
Herkes hikayenin önünde durmak istiyor...
ama arkasında duran yok...
herkes kitabın ön sözünde yer bulmak istiyor...
özünde, özetinde kalan yok...
ve herkes şiirin şahı olmak istiyor...
şairin halini , hatrını soran yok..!!

 talih.ç

Diz üstü çöktüm , göçüktüm...
küçüktüm, hatıralarım yaşlanır ben yaşlanmazdım...
yaslanırdım bir yıkıntıma, sığınır kalırdım...
sarılıp kalamadıklarıma...

uçuktum, kaçıktım, deli zamanlarım vardı...
dar gelirdi gündüzler, geceler gelir bende kalırdı...
hatırı sayılır , azılı acılarım vardı, ağlaşırdık...
ara sıra kavgaya tutuşur, bir orta yolunu bulur anlaşırdık...

sonra,
çok sonra,
yıllar sonra ayağa kalkmayı denedik..
derindik,
göğe çömelmek ne zormuş...
başımız göğe erdi sanki...
sevdik ,
belki sevildik..
bunca toz tolan,
harabe içinde bir yaşamdan arta kalan 
akla yatan ne varsa yedik bitirdik...

sonra dizlerimizi bile yitirdik...
çökmek ne mümkün, yerlere serildik..
sırtımızı toprağa emanet ettiğimiz günden beri..
toprağımız bol olsun diye dua edenlerdendik...
öl'dürüldü defterimiz..
Ruh'umuz can olsun bize bilene...
bizim gibi bilip,
bizle gelene...

talih.ç

sonra bir yaralı bulut ,
yamalı bir umut vardı içimde...
kaybettim...
bana kalsa çok sevecektim amma...
içine ettiler içimin...
Kirletilmişti , katlettim...

talih.ç

İnsan çok karmaşık bir yapıya sahip. (nörotik, romantik, egzotik, politik, yitik, atik-tetik, artistik, sempatik-antipatik.... Offff hayatımızda ne çok tik var.) Hayatı bir sarmal gibi düşünürsek ruh halimize göre bu tiklerin herbirinin zaman zaman en tepesine çıkarız ve dönerek bulunduğumuz noktaya tekrar geliriz.

bir tek "HOŞÇA"
yada binlerce "KAL
sığdırabilecek kadar suskundu yüreğimiz