Sonrada oturup çay içtik.Varmışsın gibi karşılıklı, yokmuşsun gibi sessiz..
Açık çay içerdi hep. Demli olunca bardağın diğer tarafından beni göremezmiş. Öyle derdi.
Her şeye vaktimiz var. Lakin vakti verene vaktimiz yok. Ne acı!