an gelir...(birden bire değil...yavaş yavaş ama bir an'da gelir); kendine gelmektense kendine gitmesi gerektiğini fark eder insan...yaşamak istediği hayatın o kadar tersine yol almıştır ki artık kendisi olması gereken yere, kendi gitmek zorundadır...çünkü hayallerindeki sen sağırdır, duymaz seni...ancak sen gidebilirsin oraya...yol ne kadar çetin/engelli/kaygan olursa olsun...buradan vazgeçip gitmelisin kendine...