''içim yanıyor'' diye/diyene üzülürüz ya...üzülmemek gerek belki de...çünkü bu halin gizli öznesi ateştir...ve ateş olmadan başkalaşım/metamorfoz olması ne kadar zordur...tamam kabul; ateş yakar, can acıtır... ateş yok edicidir... diğer yandan ise; öz yanar, yandıkça da başka bir hale girer... ateş yerçekiminin aksi doğrultuda eylem gösteren tek "şey" dir... dikey yükseliş gösterir... ateş dışında her şey yine yere/toprağa geri çekilir... ama ateş hep yükselir... özü yakan ateş de özü yükseltir... ama bu yükselişin bir bedeli vardır elbette... köz gibi yananlarda; ateş öze ulaşana kadar posa/dış yüzey/fazlalıklar yanar, yok olur... kül oluncaya kadar yanar... yanar ki zümrüd-ü anka/phoenix gibi küllerinden yeniden doğsun, kozasından çıkan kelebek gibi olsun...
yanmak gerek...yanmaktan korkmamak gerek...
(cancan)
