Bir şiirle Kovulmuşum hayattan
Korkar oldum kelimelerden
Göz bebeklerime sancı
Harfleri toplayıp toplayıp diziyorum, anlamsızlıklarına aldırmadan
Tanıtmıyorum kendimi yabancılara,
Sayfalara satır arası şekerler bırakmıyor kimse
Kimsenin, kimsesi olmadan, kimsesizliği oluveriyorum
Dudaklarımdaki çatlakları kanatıp tuz basıyorum, hatırlatmak için kendime
Kendimi.
(Alıntı)