bütün özlemler geçmişe, bütün planlar geleceğe doğru...
ortasında biz bir ileri, bir geri bakıp dururuz...
ya şimdiye ait ne var?..
sanırım sadece umut...
en derininden/ en koyusundan...
"yürü!..hür maviliğin bittiği son hadde kadar!..
insan, alemde hayal ettiği müddetçe yaşar!.."