Bam Teli

Pencereni aç ve kokla
hayatı...
Yeşile maviye karışsın
umudun...
Gamı bir kuşun kanadına
bırak...
Zaman aleyhine işliyor
insanın...

İnan Durak Taş

Gelincik nazda
Papatya hicazda
Nisan rüyaları
Aşk hülyaları
Rüzgarların sesiyle
Savrulmuşlar
Dağılmışlar
Hazan vurmuş

Toprak yasta
Yeşerir mi baharda!

Bırakın; kötülükleriyle zafer kazandıklarını zannetsinler. Sessiz kalın ve de sakin. Gözünüzü de dört açın diğer yandan. Mesafe koyun. Yüzünüzdeki duyguyu okutmayın. Merakta kalsınlar. Zafer hep kendilerinin zannetsinler.

Kuşlar özgürlüğü hatırlatıyor
Çiçekler baharı,
Kelebekler zamanın kıymetini hatırlatıyor
Kısacık ömürleriyle.

İyi insan, aklından hiç kötülük geçirmeyen saf insan değildir. İyi insan, her kötülüğün farkında olup, iyiliği tercih edendir.

- Erich Fromm

Bırak,
Gülüşlerin, can evimin penceresi olsun.
Açık bırak,
Sabaha karşı gökyüzün,
Soğuk odama dolsun...

Edip Cansever

*Bir sıkıntının geçeceğine duyulan güven,
ona dayanmanın tek çaresi...*

Ey Can…
Sen insan bedenini insanın kendisi sanmadasın…
Oysa bu beden ruhun elbisesinden başka nedir ki?…
Hiç insanın değeri giydiği elbiseyle ölçülür mü?…
Değer ya da değersizlik onun ruhuyla ilgilidir,
Bedeniyle değil…
 
 (Mevlana)

"Bizi mutlu eden insanlara minnet duyalım, onlar ruhumuzun çiçek açmasını sağlayan büyüleyici bahçıvanlardır." Marcel Proust ''

Vaktinden önce açar mı güller?
Gönlünde şakıyıp durur bülbüller.
Ayrılık olmasaydı ey insanoğlu!
Kavuşmayı bilir miydi hiç eller?

"İnsanların mutlulukları yada mutsuzlukları, kaderin olduğu kadar kendi karakterlerinin de eseridir.."

İnsan için,nehir gibidir der Rumi;

Yüzündekileri görürsünde, bir bakışda derininde ne saklıdır  hiç bir zaman bilemezsin.

Sakın kanma sessiz sakin aktığına...

Yine Rumi der ki:

Yağmur olup toprağa karışan sessizlik,
en güzel sestir duyabilen için...

Zaten ne demiş şair?
Hayat hatıradır.
Unutursan ölürsün...

Umutsuzluk yok.
Gün gelir; gül de açar, bülbül de öter.