günaydııın zümrelerim 
sabah sabah tepem attı yine, yav şu velilerden biri bi gün elimde kalcak hele hele biri var kiii ömrümü yedi geçen yıldan beri sabah temizliği yapan velim aradı hocam anahtarı bulamadım açamadım okulu diye, temizliği falan yapmış soba hazır yanması kalmış ama anahtarı bulamamış hava da gayet güneşli sorun değil dedim gelince açarım ben.. bi geldim etrafta çocuk falan yok benim çok bilmiş velim gelmiş madem öğretmen yok herkes eve demiş bağırıp çağırıp çocukları eve göndermiş hee yetmedi kocası beni aradı adama bi saat laf anlatmaya çalış.. çocukları geri toplayana kadar canım çıktı, yok yoook elimde kalcak bu veli artık kötü olcak hee
bu sinirin üstünden 10 dk geçmeden müfettişler teftişe geldi Allahım nasıl bi gün bu yaa
ne yaptıysam yaranamadım. şunu şöyle yap diyo tamam diyorum tamam demeyle değil yapacaksın diyo, bişey diyo açıklama yapıyorum bizden iyi mi bilceksin daha yenisin diyo, şunu şurdan kaldır diyo tamam deyip kaldırıyorum şimdi değil ben gidince diyo, kaldırırım diyorum bişey diyoorum kaale al biraz kaldır şunu çabuk diyo...
ya ne yapacağımı ne diyeceğimi şaşırdım direk kavga aramaya gelmişler başka açıklama bulamadım
gitmelerini zor bekledim kendimi eve attım tek olmanın zorluğunu en çok böyle zamanda hissediyorum, oturup kendi kendine ağlayıp telefondan medet umuyosun ya
insanın bu kadar hevesi kırılmaz ki sırf kavgaya dağa gelinir mi anlamadım
ters bi gündeyim, imtihan günüm demek ki ya sabıııır deyip susmak gerek bari mükafatı olsun
