Bugün Hayat Sana Ne Öğretti?

        Hayat her gün bir şey öğretir elbet.
       Ama önemli olan öğrettiklerini; hayatımızı idame ettirirken anlamlı hale getirmektir.

Geçmem dediğin yollardan geçer,
yaşayamam dediğin yerlerde yaşar,
hiç özlemem dediklerini özler,
özlerim dediklerine alışırsın.
Vazgeçemem dediklerinden bir anda soğur, yapamam dediklerini yaparsın.
Olmaz dediklerin olur.
Mümkündür her şey bu hayatta.

Seçil Oğuz

Her zaman bir dua serinliğine ihtiyaç var.

*Güzel bir söz, iyi bir davranış, doğru bir eylem, insanî bir hareket,  halis bir niyet vb. karşılaştığımızda bütün stres   
bir anda yok olabiliyor. Bu duruma sebebiyet verenlere sonsuz teşekkürler.*

Yalanlar ve hikayeler üzerine bir hayat yaşıyoruz. Yalanları ve hikayeleri uyduranların peşine giderek de hayatımızı çıkmaza sokuyoruz. Gerçeğin peşine düşmek yerine dünyevi yalanlar ile uyutuluyoruz, farklılaştırılıyoruz…

Saat kırıldı diye vakit durmuyor.
Kimsenin yokluğu kimsenin sonu olmuyor.

Bırak seni beğenmeyenler beğenmesin.
Ne eksilir yüreğinden..?.Sadece  bir toz.

Yoksulluk sınırının da altında maaş talep eden sendika olduğunu.

Leman dergisinin en son kapağı vatandaşın durumunu anlatıyor.

Dostun kimse sen de o'sun ...

Korkusuz geceler , sağlıkla deliksiz uykular meğer ne kıymetliymiş..

Mutluluk, ideal değil, "hal" aslında. İdeal haline geldiğinde kişi hayat boyu -ne olduğunu bilmediği- mutluluğun peşinden koşuyor. Bu mücadele hali insanı günümüz "umut tüccarları"nın ağına düşürüyor. "Mutluluk endüstrisi" önce ihtiyaç oluşturup sonra o ihtiyacı karşılamaya yönelik araçlar üreterek besleniyor. İnsan nefsini (benlik) tanımadığında, kendisine sunulan suni ihtiyaçları benimseyerek sektörün bir parçası oluyor.
     Mutluluk, kişinin kendini tanıması, anlaması ve olandan razı olmasıdır.

Şükür nimeti artırır,
şikayet dertleri...

Herşey, hesapla değil nasiple...

Hiç kimse göründüğü kadar masum değildir..