Bugün Hayat Sana Ne Öğretti?

yaşasın yemek yemek

terörün küçücük beyinlere bazı aileler tarafından işlendiği bu çocukların da dağa gitmek için yaşlarının gelmesini beklediğini duymakla yaşadığım şok...

Öğrendim ki;

Her gidiş terkediş değil,
Ve her kalan vazgeçmiş sayılmaz..

Takdir-i İlahi neyse yaşanan oymuş.
Bizim isteğimizle hakkımızda yazılanın farklı olabileceğini tadarak anladım.

Emek ve değer vermek ikisi arasındaki bağlantıyı anlayamayanları bir kez daha kesfetmek...

   Biz çocuğumuza yiyecek beğendiremezken, bu saate kadar ağzına lokma girmemiş çocukların olduğunu gördüm...
   Yaprak döker bir yanımız, bir yanımız bahar bahçe...
   Aç insan arıyorsak Afrika'ya kadar uzanmaya gerek yok.

Nus ile uslanmayanı etmeli tekdir,
Tekdir ile uslanmayanın hakkı kötektir...
Bu sözün inceliğini ve gerektiği yerde kullanılmasının önemini öğrendim..

hasta halinde okula gidilirse o haftanın devamınındada hastalıklarla boğuşulablineceğini öğrendim....

İçten yapılan bir duanın ve sabrın bir mükafatı olduğunu

ilk okuttuğum öğrencilerimin beni, benim de onları unutmadığımızı ve çok özlediğimizi hatırladım bu gün...

Cumartesi günü misafir kabul etmek yerine pazar günü kabul etmenin daha doğru olduğunu.Hem temizlik hem hazırlık mahvoldum.Bundan sonra misafir kabul günümü pazar olarak değiştirmem gerektiğini

Mislina'nın bayan olduğunu 

yola çıkan herkesin yol almadığını,erken öten horozun ise hala aramızda dolaştığını

Her seçim bir vazgeçişmiş

5 dakikalık açlığa dayanamıyorum ya ihtiyaç sahipleri...

kısacası hayatın bir ’SINAV’olduğunu anlarsın....