Demirhan İlkokulu (AYDIN SULTANHİSAR)

Demirhan İlkokulu

TÜM OKULLAR -> AYDIN -> SULTANHİSAR
Kurum Kodu853520
Hizmet Puanı14
Yerleşim YeriŞehir
Hizmet Bölgesi1
Hizmet Alanı4
Zorunlu Ç. Süresi7
Not: Okul tanıtım sayfalarında yer alan bilgiler, üyelerimiz tarafından girilmiştir.
Paylaş
Gönderen: dmrhn (14 Ekim 2010)

Demirhan İlköğretim Okulu
OKULUN ADI : Demirhan İlköğretim Okulu ADRESİ : Demirhan Köyü Sultanhisar / AYDINTELEFON NUMARASI : 0 (256) 3571334 e-mail :demirhanilkogretim@hotmail.com
SEVİYESİ , DERECESİ, ÖĞRETİM ŞEKLİ : İlköğretim 1. Kademe, Normal, Birleştirilmiş Sınıflı
MÜDÜRÜ : Doğan EDİZ (Demirhan İlköğretim Okulu’na ataması 19.01.2001 tarihinde yapıldı.) 18/04/2005 yılından bu yana Müdür Yetkili Öğretmenlik görevini yürütmektedir.
OKULUN TARİHÇESİ : Köyümüzde ilk defa okul 1946 yılında açılmış olup köy içerisinde müsait olan binalarda eğitim öğretim yapılmıştır. Halen kullanmakta olduğumuz bina 1984 yılında yapılmıştır.OKULUN ÖZELLİKLERİ : Okulumuz gündüzlü olarak eğitim öğretim yapmaktadır. Sadece 1. Kademe eğitimi vermektedir. 5. sınıfı bitiren öğrencilerimiz Atça Hadıloğlu İbrahim Uzunırmak İlköğretim Okulu’na taşınmaktadırlar.
ÖĞRETMEN, MEMUR VE DİĞER PERSONEL DURUMU : Okulumuzda kadrolu bir müdür yetkili öğretmen, bir sınıf öğretmeni ve bir anasınıfı öğretmeni bulunmaktadır. Kadrolu personel(memur) ve hizmetli bulunmamaktadır. Hizmetli ihtiyacını Okul Aile Birliği üyelerinin belirlemiş olduğu ücretle tutulan köy halkından bir vatandaş yürütmektedir. Bu kişi okulun temizlik ve kışın soba yakma işiyle ilgilenmektedir.
BİNANIN ÖZELLİKLERİ : Sobalı olup, odun kullanılmaktadır. Elektrik ve su köy şebekesine bağlı olup, kanalizasyon foseptik çukuruna bağlıdır.

İLETİŞİM
Okulumuz Atça'ya 14 km'dir
Adres: Demirhan Köyü-ATÇA
SULTANHİSAR/AYDIN
Tel: 0 256 357 13 34
e-mail: demirhanilkogretim@hotmail.com


DEMİRHAN KÖYÜ'NÜN TARİHİ VE ADININ KAYNAĞI
Köyün kuruluş tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte, eski mezarlıktaki en eski tarih, Rumi 1226’yı (Miladi 1810) göstermektedir. Buna göre köyün kuruluş tarihinin 300–350 yıl öncesine dayandığı tahmin edilmektedir. Köyün kurulduğu yerde bir kışlanın bulunduğu söylenmektedir. Bu kışlada bir han ve demirci bulunmakta imiş. Daha sonraları bu kışla yerleşim yerine dönüştüğünde “demir” ve “han” kelimelerinin birleşmesiyle “DEMİRHAN” diye anılmaya başlanmıştır.

COĞRAFİ DURUM
Demirhan köyü; doğudan Nazilli ilçesine bağlı Çobanlar Köyü, güneyden yine Nazilli ilçesine bağlı İsabeyli Kasabası ve Sultanhisar ilçesine bağlı İncealan Köyü, batıdan yine Sultanhisar ilçesine bağlı Uzunlar Köyü, kuzeyden İzmir ili Beydağı ilçesine bağlı Adaküre Köyü ile çevrilmiştir. Köyün denizden yüksekliği yaklaşık olarak 800-850 metredir. Demirhan Köyü, yüzey şekilleri bakımından oldukça engebeli bir araziye sahiptir.Güneyinde Erenler Tepesi, kuzeyinde Beydağı’nın uzantısı olan Karlık Tepeleri, Mahmutoğlu Muslu, Tavşancıl, Tandırlı ve Tül tepeleri mevcuttur. Bu mevkilerde meyve ağaçları görülmektedir. Adı geçen dağların ve tepelerin çok azı ormanlarla kaplıdır. Ormanlarda meşe, piynar, çam, köknar ve sedir gibi ağaçlara rastlanmaktadır. Ayrıca yaylalarda kekik, eğreltiotu, yarpuz ve geven otları çokça görülmektedir. Köyümüzde akarsu olarak, iki köy arasından geçen ve köylerin adını ortak taşıyan Demirhan ve Çobanlar Çayı adıyla anılan çay geçmektedir. Köyün kuzeyindeki yaylalarda çok sayıda kaynak suları vardır. Köyün içme suyu, kuzeydeki yaylalarda bulunan kaynak sularından karşılanmaktadır. İçme suyu 1962 yılında köy halkı tarafından getirilmiş ve depo yapılmıştır. Köyün belli yerlerine çeşmeler yapılmıştır. Daha sonra suyun yetersiz gelmesi nedeniyle 1982 yılında 15 kadar kaynak suyu birleştirilerek “Köy Hizmetleri” tarafından yaptırılan yeni depoya aktarılmıştır.Bugün hemen her evde çeşme bulunmakta ve köy halkı su için ücret ödememektedir. Köyde genel olarak Akdeniz iklimi görülmektedir.

E K O N O M İ K D U R U M

TARIM: Köy halkının geneli ( % 90 ) geçimini çiftçilikten sağlamaktadır. Arazinin çok engebeli olması, tarımın modern teknikle değil, geleneksel yöntemlerle yapılmasına neden olmaktadır. Çift hayvanı olarak öküz ve at kullanılmaktadır. 5 adet traktör olmasına rağmen, bunlar daha çok nakliye ve taşıma amacıyla kullanılmaktadır. Köyde tahıl bitkileri yetişmemekte, yazın yaylalarda sebze tarımı yapılmaktadır. Bunlardan hem köyün ihtiyacı karşılanmakta, hem de Atça ve Nazilli’de kurulan pazarlarda satılarak gelir elde edilmektedir. Köyün gerçek geliri zeytin, yemiş, kestane, üzüm ve elmadır. Yemiş kurutularak tüccarlara satılmakta, zeytinin de yağı çıkartılarak ihtiyaç fazlası satılmaktadır. Kestane de köye gelen tüccarlara toptan olarak satılmaktadır. Üzüm ise civar pazarlarda genellikle perakende satılıyor.

YER ALTI ZENGİNLİKLERİ: Köy arazisi içinde herhangi bir maden yatağı yoktur. Ancak yaylalarda içilebilir su kaynakları bol olmasına karşın bunlar da gereği gibi değerlendirilememektedir.

HAYVANCILIK: Köyde büyük ve küçük baş hayvan yetiştirilmektedir. Büyük baş olarak yaklaşık 200 kadar inek olup, tamamına yakını ıslah edilmiştir. Bunlardan elde edilen ürünler çevre pazarlarda satılarak gelir sağlanmaktadır. Köyde modern ahır yoktur. Herkes kendi hayvanlarını besleyebileceği kadar “dam“ adı verilen yerler yaptırmıştır. Köyde küçük baş hayvan olarak keçi ve koyun beslenmektedir. Bunların sayısı da keçi 100, koyun 300–350 olmak üzere yaklaşık 450–500 civarındadır. Ayrıca gücünden yararlanmak için öküz, at ve eşek de beslenmektedir. Köy arazisi içinde tavşan, tilki, çakal, sincap, sansar, domuz, porsuk gibi yabani hayvanlar da görülmektedir. Ayrıca keklik, güvercin, karatavuk, gibi kuşlar da mevcuttur. Köyde 800’e yakın fenni kovanla arıcılık yapılmaktadır. Bunlardan elde edilen ürün çevre pazarlarda satılarak gelir sağlanmaktadır.

TAŞIMA: Köyde ulaşım aracı olarak minibüs, cip ve özel araçlardan yararlanılmaktadır. Köyde 14 minibüs, 30 cip, 18 taksi ve 15 adet kamyonet bulunmaktadır.

ESNAF VE SANATKARLAR: Köyde 3 bakkal, 2 marangoz, 1 demirci, 1 terzi, 5 kahvehane vardır. 20 kadar da yapı ustası bulunmaktadır. Bunlar köyün ve çevrenin ihtiyacını karşılamaktadır.

BEŞERİ DURUM: Köyün sınırları bir hayli geniş ve engebelidir. Ev sayısı 260 haneye yakındır. Yaklaşık olarak 750-800 kişi yaşamaktadır. Göç oranı yok denecek kadar azdır. EĞİTİM: Köyde eğitim ve öğretime 1946 yılında tek sınıflı bir okulda başlanmıştır. Okuma–yazma oranı % 95’i bulmaktadır. Eski okulun yerine 1984 yılında 3 derslikli bir okul yapılmıştır.
Muhtar: Selahattin OKAN




Egitimhane.Com ©2006-2023 KVKK