Derste Mizah

öğretmen kesinlikle derste mizah yapmalı... yeri geldiğinde ve dozunda...

öğretmen kesinlikle derste mizah yapmalı... yeri geldiğinde ve dozunda...

Çok doğru öğretmenim. Yerini ve zamanını çok iyi seçmek gerekiyor.

öğrencilerin dikkatini çekmek için mizahı kullanıyorum bende ama aşırısı ters etki yapabilir tabi.

mizah ders saatleri içinde yerinde ve zamanında yapıldığın da öğrencilerin o anlık dikkati dağılan öğrencilerin yapılan herhangi bir espiriyle yeniden dikkatlerini toplamalarına neden oluyor.hatta daha da verimli olduğu düşüncesindeyim ama dediğim gibi yine de herşey zamanına göre....

öğrencilerin taklitleri  çok hoş oluyor, hele dişleri çıkanların  ne dedikleri için tercüman gerekiyor

neşe katmak..ilgi çekmek...bir şeyleri anlatmaki çin yeri geldikçe mizah kullanıyorumm...

mizah ders saatleri içinde yerinde ve zamanında yapıldığın da öğrencilerin o anlık dikkati dağılan öğrencilerin yapılan herhangi bir espiriyle yeniden dikkatlerini toplamalarına neden oluyor.hatta daha da verimli olduğu düşüncesindeyim ama dediğim gibi yine de herşey zamanına göre....

aynen katılıyorum hocam fakat dediğiniz gibi herşey zamanına göre

    1. sınıf okutuyorum kelimeleri öğretirken aklıma gelen şarkıları söylüyorum o kelimenin olduğu
 
     kuyruksuz aslan diye de takdir ediyorum inanılmaz hoşlarına gidiyor

    bazen havamda olmuyorum espri yapmadığımda derse ilgi azalıyor

    esprili olunca çok mutlu oluyorlar

bence de mizah olmalı yoksa dersler ne öğretmen için ne de öğrenciler için çekilmez:) tabiki dozunda olmalı:)

bugün efe yazdım arkadanda efe gibi sınıfta oynadım

Mizahsız bir sınıf ve derş işlenişi bence de pek mümkün olmuyor arkadaşlar...
bazen öğrencilerin doğal-rahat davranışları bile mizahın taa kendisi oluyor.
hatta öğrencilerin gaflarından mükemmel mizahlar çıkıyor.
sınıfımda ''m'' sesini yazmasını istediğim bir öğrencim bir süre bekledikten sonra; ''baş harfi neydi öğretmenim'' demişti de güldürmüştü herkesi:)

gerçekten çocukları güldürmek çok yararlı oluyor, bugün ben de biz banyoda neyle yıkanırız demiştim, lif cevabını vermelerini bekliyorum. dersle ilgilenmediğini gördüğüm öğrencime; yusuf neyl yıkanırız dedim, durdu durdu - fatma! dedi.(örnek veriyor sözde) ben de fatmayı çıkardım ortaya lifmiş gibi yaptım, çok hoşlarına gitti.

Mizahsız ne hayat ne de ders çekilir.
Baktım çocukların dikkatleri dağılmış sadece bakıyorlar ama duymuyorlar ve görmüyorlar hemen mizaha başvururum.Hepsinin gözü de kulağı da açılır.

mizah olmayan bir dersi düşünemiyorum. Ben bir yetişkin olarak çok ciddi bir ortamda duramaz ,dikkatimin dağılmasına engel olamazken o minik yavruların buna daynabilme güçlerini idrak edemiyorum. Her fırsatta espri yapmaya çalışıyorum. O zaman dersten ben bile zevk alıyorum. Yoksa sıkıcı gözlerle bakan miniklerime nasıl bir şeyler öğretebilirim ki?
    Tabi her şeyin bir dozajı vardır.Bunu hepimiz biliyoruz. Kendimde eksik gördüğüm ve bunun sıkıntısını fazlasıyla yaşadığım nokta da belleğimde fıkraların ya da bilmecelerin kalmaması. Bunun için bir çözüm var mı bilmiyorum.Okuduklarımın çoğu gidiyor.İstiyorum ki konusu gelince çocuklara bilmece sorayım , fıkra anlatayım ama olmuyor işte.