bu akşam haberlerde yarım saate yakın şampiyonlu olaylarını, son da parti adaylarını verdi.. 32 kişinin göçük altında kaldığı bir ülkede
yas bile ilan edilirken haberde öncelik bile verilmedi.....çünkü alışıldı... sıradan haberdi.... 
Çook haklısınız sayın hocam...
Öyle bir hale gelmişiz ki sevinçlerimiz, hüzünlerimiz, huyumuz, suyumuz velhasılı kelam her şeyimiz değişmiş, farklılaşmış.
Ne oldu bize, ne oldu bu millete?
Bizimde sevinçlerimiz olacak, bizde güleceğiz.Yaşadığımız mahalleye bir bakın!Bunlar bize ders veren küçük ayrıntılardır.Millet olmanın gereğidir, insan olmanın onurudur. Hiç tanımasakta, akrabamız bile olmasa, komşularımızdan biri rahmete erdiği vakit davullar susar, zurnalar ötmez...Ötmezdi.
Sözlüklerde tarifi olmayan halimize baktıkca acı acı gülümsüyorum.
Haberleri dinliyorum sadece iki kelime!
Ya, bu kadar basit olmamalı insan hayatı! Evimizde bir kedimiz öldüğü vakit onun bile yokluğunu hissediyoruz, zamanı geldikçe onun bile ismini zikrediyoruz.
Bunlar insan...Şu anda Ocak başındaki insanları düşünüyorum. Evlisi, bekarı, yaşlısı, genci, çocukları, hanımı, yakınları! Bir umut. bekliyorlar.Belki canlı çıkar diye...
Allah bizlere akıl fikir versin.
Rabbim bu insanlara yardım etsin, yakınlarına dayanma gücü versin.
Dualarımız onlarla...
İnşallah kurtulurlar...İnşallah.
