Başlığın adı Sevinçlerimiz Üzüntülerimiz:(Yaşadığıma üzüntü demek ne kadar hafif annem tam bir ay oldu hala çıkıp gelecekmişsin gibi gözlerim kapıda:(her okul dönüşü gözlerim koltuğunda:"Kızım gelmiş" sesin kulağımda nasıl yaşarım annemmmmmmm:(
Anne bel kemiği,baba burun direği demiş atalarımız.Ne kadar büyüsek de ebeveynlerimizi kaybetmemiz bizi çaresiz hissettiriyor.
Benim babamı kaybedeli 4 sene olacak bu Aralık'da.Ölümden sonraki o büyük acı ilelebet kalmıyor ne kadar istesekte.Bu acınız bir süre sonra geçecek öğretmenim.Tabi yerini "özlem"'e bırakarak.
Lafı biraz uzattım kusura bakmayın.Size sabır annenize rahmet diliyorum.