Şu an yazacaklarım için kimsenin bişey demesine gerek yok çaresizlik içinde bir abla olarak yazacağım.Bir şeyleri bilmek onu omuzlamak demek aslında omuzlamamak için bilmezden geliyorum. Belki benim de yüküm vardır kaldıramam korkusuyla ''bilmiyorum'' şimdilik...
Tanımayan bilmeyen sizlere içimi dökmek daha rahatlatıcı geldi şuan.Bazen sadece dinleyen birilerinin olması da rahatlatır insanı ama ben bunu yapamıyprum

bencillik mi yaptığım, onu da bilmiyorum.. Allah kardeşime yardım etsin çektiklerinin daha fazlasını göstermesin.Herkesin bir sınavı var mutlaka ama çaresiz ve yalnız hissetmek zor elbet...