Oturduğum yerden nefret ediyorum.Sırf okuluma yakın diye katlanıyorum ama dayanamayacağım galiba.Ev alma komşu al demişler ya ne kadar da doğru söylemişler.Çevredeki insanlar insan olmayınca pek işe yaramıyor evin güzelliği.Sabahın köründe evi süpürenler,arabanızı yarım metre sağa çekermisiniz biz de girelim araya diye gece gece kapıyı çalanlar,çamaşırların üzerine izmarit atanlar,camiye gitmek için evden çıkan ama şişelere su doldurup evlerin camlarına atıp kaçan çocuklar ve bu durumu balkondan izleyen aileler,arabaların üzerine ellerne geçenleri atan komşular...daha saymadığım bir sürü iğrençlik.
Alın benden de o kadar, balkondaki demir üst katlardan düşen halıları ve dolap kapakları yüzünden 2 defa kırılınca, bir de üsttekilerden 2 aile Halı, sofra silkince, midem kalktı, çamaşır demirini bile söktürdüm.. Lüks yerde oturunca insan insan olmuyor, insan olan kendini her halükarda her yerde belli ediyor, araba sürüşüyle bile.. Allah bize sabır, onlara da akıl fikir versin öğretmenim..
