Eskiden - Şimdi

Eskiden sofralara oturunca önce Besmele çekilirdi.

Şimdi ise, fotoğraf çekilir oldu.

hocam valla ben de o nesildenim ama sağ olsun amcalar teyzeler sokakta oynatmazlardı bizi ,top oynamak hayaldi ,bi de eve düştüğü zaman patlatırlardı topumuzu🙂
Ama gerçekten güzeldi
Susam Sokağı izler baya bilgilenirdik
Sek sek ,yedi taş ,ellenen ebe,çelik çomak..
Hugo izlerdik
Haftasonları banyo yapar sobanın o sıcağında kurulanırdık
Çocuğumuz güzel geçti

🙂 Biz de salçalı ekmeklerimiz ellerimizde, akşama  kadar sokaklarda patlamış mısır gibi hoplayıp zıplardık.Güzel günlerdi.

Eskiden mahalle kültürü vardı. Mahallenin tüm çocukları o mahalleliye emanetti. Şimdi çocuklarımızı kapının önüne çıkaramaz olduk.

Eskiden bütün köy akrabamızdı. Herkesi tanırdık, gider gelirdik. Şimdi apartmanda yan komşumuzu tanımıyoruz.

eskiden çocuklarla ızgara ocaklarına gidip et yerdik,şimdi kasapların caddesini teğet geçiyoruz.

Eskiden edep, haya, saygı... vardı. Şimdi...

Eskiden geleceğe dair umutlarım, hayallerim vardı.

Eskiden çocuklar babalarını beklerdi.

Şimdi biz çocukları bekler olduk. (evde, okulda, vs. )

Eskiden anne, baba, dede sözü dinlenirdi.

Şimdi evlât sözü dinleniyor...

Ah iki odalı kerpiç evler,
İnsanlığımız sizin içinizde kaldı!
Şimdi koca katlı binalar,
Ne insanlık ne de huzur kaldı!

Eskiden TV de güzel haberler de görebilirdik şimdi herşey üzücü

Tam yarım asır önce bugün kaybettiğimiz Aşık Veysel, hayat öyküsüyle ve eserleriyle unutulmazlar arasındaydı. Rahmetle yâd ederiz.
En anlamlı sözlerinden biridir:
"BENİM SADIK YÂRİM KARA TOPRAKTIR."

Eskiden daha çok dinlenirdi merhumun eserleri.
Şimdi 3 günde saatçi olabilenler dinleniyor maalesef.

Eski insanlar birbirine ilaçtı.

Günümüz insanı ise devasız bir dert...!

Eskiden öğrenciye sorarlardı öğretmenle aran nasıl diye, şimdi öğretmenlere soruyorlar öğrencilerinle aran nasıl diye.

Eskiden Ramazan Teravihle taçlanır ayri bir heyacan verirdi.
Şimdi  hepsi garip gibi yüreğimiz gibi..