Gitmek Mi Zor Kalmak Mı

 Giden arkasında sevdiği birini bırakıyorsa gitmek çok zor.Sezen Aksu'nun bir şarkısı var."Kalbim Ege'de kaldı."

EĞER BİR İNSANI SEVİYORSAN,SERBEST BIRAKGERİ DÖNÜYORSA SENİNDİR.DÖNMÜYORSA ŞAYET,HİÇ BİR ZAMAN SENİN OLMAMIŞTIR.

Kalan Olmak Zor...

bence gitmek de zor kalmak da..

giden yalnızlığını da yanında götürür çoğu zaman..

kalan da onun arkasında bıraktığı boşlukla kalır..

Tedbili mekanda hayır vardır...

Kalmak her zaman zordur kalan olmayı istemezdim.

bi şekilde yaşadığınız bi ili değiştirmeniz gerekse ve buna mecbur olmasanız ama psikolojiniz için gitmeniz gerektiğine inansanız ne yapardınız.size gitmek mi kolay gelir kalmak mı

Arkadaşım geride neleri bıraltığıma göre değişir.
Gidişimle mutlak bir huzur bulacaksam da giderim herhalde.

bana göre kalmak zordur.... kalan gideni düşünür..
giden ise değişik ortamlarda başka meşgaleler bulur kendine.. yeni arkadaşlar edinir... o kadar çok alternatifi var ki..
  " Gitmek mi zoooooorr kalmak mı zoorr, o sabahıııı gel bana soooor..."

geride bıraktığın şeye göre değişir.
ama kalmak daha zor.
tayinim ilk çıktığında eşimden ayrı vana gitmiştim.gitmek elbette zor geldi ama kalan eşimin durumunu düşündüğümde kalmak daha zor geldi.
çünkü ben bir şekilde bebğimle ve arkadaşlarla vakit geçiriyordum.eşim ise akşam o bomboş eve geldiğinde konuşacak tek bir varlık bile yoktu.evin her karesinde anılar vardı.

KALMAK DAHA ZOR........

rabbim bir daha ne yalnız gitmeyi ne de kalmayı göstersin.

Herşey giden için ve kaln içinde çok  zordur.

bazen gitmek zorunludur;

Değişik
Başka türlü bir şey benim istediğim
Ne ağaca benzer, ne de buluta.
Burası gibi değil gideceğim memleket
Denizi ayrı deniz,
Havası ayrı hava.
                       (Can  Yücel)


      Hani bazen insanlara sorarlar ya kendini bir kelime ile  tanımlamak istesen bu ne olurdu diye!!. Buna hemen itiraz ederiz,bir insan dünü,bugünü ve yarınıyla bir cümleye sığar mı hiç?...Ama ben bu kelimeyi kendim için , buldum galiba. “Gitmek.”
     Rivayet bu ya ! Dağlar kanatlıymış eskiden.Canları çektiğinde vurup kanatlarını ,diledikleri yere gider,konarlarmış.Bu dilediklerinde gitmeler yer ananın çok zoruna gidermiş.Sonunda Tanrı yer ananın bu kırılganlığına dayanamamış ,dağların kanatlarını koparmış.Kopan kanatlar, zirvelerde bulut olmuş. İşte bundanmış bulutların dağlara koşması.Bundanmış kanatların dağlarla,dağların kanatlarla doyasıya buluşması....
    Kelebeklerin de dağları vardır, oradan başka bir yerde yaşayamaz.Zaten bir gün değil mi ki yaşam süreleri ? Ama yine de özgürce tadını çıkarırlar  bu günün .İnsanoğlu öyle mi ya ..........   

 Umudu ve sevgiyi örseleyen, içine giremediğimiz, dışına çıkamadığımız yaşantıların ,günü birlik kaygıların, bizleri uzun süre içine aldığı anafordan çıktığımızda , bir de  bakarız ki kanatlarımız yara almış.Çoktandır uçamadığımız için  her yeni uçma denememiz , bizlerin canını biraz daha acıtmış, yaramızı biraz daha derinleştirmiş.
    Yine de  yüreğimiz gitmelere durduğunda ,bu kanatları sarar sarmalar da ,uçmaya nasıl özendiririz içimizdeki martıları.Hele bu özlenene gitmekse...
     Gitmelerin tam zıddıdır kalmalar.Kalmalarda alışkanlıklar vardır, bilinen vardır, tek-düze de olsa sığınırsınız sığ limanlarınızın dalgasız sularına.
      İşte bu yüzden kolay değildir  gitmeler.Gideceğiniz  diyarların dağlarında  kanatlarınız sevgi rüzgarlarından mı güç alacak ?  Bilemezsiniz.  Yaşamınız, o diyarda kelebeklerinki kadar kısa olsa da,onlar kadar özgür mü olacak ? Bilemezsiniz.
      Bu gitmeler.... Gidenin arkasından duyulan biraz suskun, biraz çaresiz, çokçası da tutsağı olduğumuz duygularımızsa..Artık yapılacak bir şey kalmamıştır .

Ya içinizdeki fırtınanın dinmesini bekleyeceksiniz limanınıza sığınıp ….

Ya da  yüreğinizi de yanınıza alıp ,dalgalı denizlere yelken açacaksınız gitmelerinizle.

Kalmak daha zordur.Gitmek de zor olsa bile farklılıktır.