Günümüz İnsanları Mı Daha Mutlu Yoksa Geçmiştekiler Mi?

Liseyi 90'lı yıllarda okudum. Lise arkadaşlarını arar o günleri yad ederiz. Ayağımız toprağa değer, bir somun ekmeği, iyi günümüzü-kötü günümüzü paylaşır, kimin cebinde para varsa o gün o harcardı.

küçükken salçalı ekmeğimizle sokaklarda mutluyduk...

Geçmiştekiler daha mutluydu..
Çünkü sabır,şükür,paylaşma,yardımlaşma,tutumluluk, gayret,hedef,doğallık,az eşya.......vardı.
İsleri kolay değildi fakat imece ve yardımlaşma ile kimsenin işi geri kalmazdı..
Zor işlerde komşular hiç yalnız bırakılmazdı.
Bir sofrada huzurla yenirdi yemekler...
Şimdi hayat makinelerle kolaylaştı fakat tembellik,bencillik,doyumsuzluk çookk arttı.
Saygı, sevgi, merhamet,alınteri, paylaşma.. yok.
Beyinler robotlaştı..Mertlik , güven kayboldu..

Kesinlikle çok çok daha mutluyduk eskiden.

Ego, istekler, bencillik ile mutluluk ters orantılı olduğuna göre tabiki eskiden daha huzurlu ve mutlu idik.

Son 10 yıldan bu yana bencillik hat safhada ki .En yakınına bile  insanların içten samimi davranmadigini,çikarina ters olan herhangi bir durum yasandiginda kardeşin kardeşi tanımadığı,Kibirin kat kat arttığı bir dönemin içerisindeyiz.Kendi adıma çocuklarımı bu şekil yetistirmemeye çalışıyorum.