Her Öğretmen Bir Yüreğe Dokunsa...

Akşam vaktiydi, öğrencimin annesi arıyor:
-Hocam özür dilerim, bu saatte aradığım için.  Irem sabahtan beri sizinle konuşmak istiyor ve öğretmenimi çok özledim diye ağlıyor.
-Irem'e verirmisiniz telefonu.
Irem ağlamaklı bir sesle konuşmaya çalışıyor.
-Öğretmenim seni çok özledim.
(Daha bir hafta olmadı ayrılalı)
-İrem yarın ben okulda olacağım, gel istersen.

Ertesi gün Irem koşarak yanıma geliyor.
Sarılıyor, sarılıyor ve tekrar sarılıyor.  Öğretmenim seni çok özledim diyor ağlamaklı bir sesle...

Ve ben o an anladım ki iyiki öğretmen olmuşum, iyiki sınıf öğretmeni olmuşum...