İlkokul Yıllarımızda Nasıl Bir Öğrenciydik?

 
okul sıralarından bizde geçtik.nasıl bir öğrenciydiniz?duygularınızı,düşüncelerinizi,anılarınızı paylaşalım.
biraz nostalji yapalım.

pısırık...

3.sınıfta okuma yazmaya geçtim

ben daha önce böyle bir başlık açmıştım....
çalışkandım, hep sınıf başkanı olurdum

başlığı görünce de aklıma geldi...
özellikle sınıf öğretmeni arkadaşlarım için;
okuttuğum sınıfta mutlaka bir öğrenci vardır ki o sizin çocukluğunuzdur...

yoksa ben mi çok kaptırıyorum kendimi

Derslerinde başarılı,sessiz,konuşmayı fazla sevmeyen bir öğrenciydim.Sonradan değişti tabi...

bazen tutamıyorum çenemi hep çocukkenki gibi sessiz kalsaydım diyorum

Derslerinde başarılı,sessiz,konuşmayı fazla sevmeyen bir öğrenciydim.Sonradan değişti tabi...

bazen tutamıyorum çenemi hep çocukkenki gibi sessiz kalsaydım diyorum

Çocukken belki korkudan belki de utanmaktan konuşamıyorduk.Şimdi o zamanlardan eser kalmadı.Aslında böylesi daha iyi.Fazla sessiz kalmakta çok iyi bir özellik değil bence.

öncelikle forumdaki herkese merhaba, okul hayatıma ilk adım olan kayıt olma aşamasında benim nasıl öğrenci olacağım belliydi ,merdiven parmaklıklarından annem beni bir saatte ayırabilmişti,nefret ediyordum okuldan ,okul yerine esentepenin tozlu yollarında,koşmak ,polis hırsız oynamak,top oynamak çok daha cazip geliyordu...nitekim  üçüncü sınıfa kadar bütünlemeye kaldım ,üçüncü sınıftada tam kaldım..sonrası fena değil  orta ,iyi derken teşekkürname....ama birşeyi iyi anladım öğretmen iyi bir usta olursa sanatını iyi konuşturursa nice kalaslardan zigon sehpa oluyor..

sanalizasyon hocam sınıftaki öğrencilerimden kendime benzettiklerim oluyor.kendime doğru bir yolculuğa çıkıyorum.
sizin yaşadığınız duyguları bende yaşıyorum.öğrencilerime bu yüzden bireysel farklılıklarını bilerek yaklaşmak istiyorum.elimden geldiği kadar.

sessizdim çalışkandım öğretmenime hayrandım.

Çok küçüktüm,teneffüste büyükler beni omuzlarında dolaştırırdı çok oyuncuydum . Bayramlarda şiir okumayı çok isterdim ama beni değilde ablamı okuturdular.

Terbiyeliydim ve dinlerdim. Çocuklardaki en büyük eksiklik şuan dinleme sorunu bence. Mesela tenefüste bir öğrenciyi yanıma çğırıyorum ve " Şerife, müdür beye git ve de ki..." dememle koşması bir oluyor. Tabi yarı yoldan dönüyor, ne söyleyeceğim diye. Sizde de oluyor mu bu? Yani ben mi anlatamıyorum acaba? Ya da şimdi bu soruyu yapamayanlar, ama sdc yapamayanlar parmak kaldırsın, diğerleri hiçbirşey söylemesin, ben ona göre anlatacağım, diyorum. Yapanlar "Ben yaptım "diyor. Ve bu hep böyle!
o nedenle ben öğrenciyken öğretmenimi dinlerdim.

son derece saygılı ve naziktim... çok iyi hatırlıyorum diğer öğretmenlerle çok rahat iletişim kurar,sevgilerini kazanırdım.müdür beyden herkes korkarken ben çekinmeden söyleyeceklerimi söylerdim.hırslıydım.2.olmayı kendime yediremezdim. kümeler arasında yarışmalarda kaybetmeye tahammülüm olmazdı. şimdi ki öğrencilere bakıyorum hırs yok,rekabet yok.sınavdan düşük alıyor, bana mısın demiyor, o kadar rahat.

çalışkandım, okumayı severdim