Ne Güzeldir...

Deliksiz bir uyku

Sevgi ve saygı, insan ilişkilerinin temelini oluşturan iki kadim sütundur. Biri kalbin kapılarını açan anahtar, diğeri ise o kapıdan içeri giren misafirin ağırlanma biçimidir. Biri olmadan diğeri eksik, biri olmadan diğeri korunmasız kalır.
​İşte bu iki değerin derinliğini ve aralarındaki kopmaz bağı ele alan bir makale:
​Ruhun İki Kanadı: Sevgi ve Saygı
​İnsanlık tarihi boyunca üzerine en çok konuşulan, uğruna şiirler yazılan ve savaşlar bitiren iki kavram vardır: Sevgi ve Saygı. Genelde bir arada anılsalar da, aslında her biri ruhun farklı bir ihtiyacına hitap eder. Sevgi, bir duyguyken; saygı, bir duruştur. Sevgi bir lütufsa, saygı bir mecburiyettir.
​Sevgi: Varlığın Özündeki Sıcaklık
​Sevgi, insanı hayata bağlayan en güçlü motivasyon kaynağıdır. Bir çocuğun gülümsemesinde, bir dostun bakışında veya bir çiçeğin açışında saklıdır. Sevgi, kabullenmektir. Karşınızdakini olduğu gibi, tüm kusurlarıyla ve eksikleriyle kucaklayabilme becerisidir. Ancak sevgi, doğası gereği sübjektiftir; bazen azalır, bazen çoğalır, bazen de yanıltıcı olabilir. Bu yüzden sevginin kalıcılığı, yanına alacağı yoldaşa bağlıdır.
​Saygı: Sevginin Güvenli Limanı
​Saygı, sevginin üzerine inşa edildiği zemindir. Birine duyduğunuz sevgi fırtınalı bir denize benziyorsa, saygı o denizi çevreleyen sağlam kıyılardır. Saygı; bir başkasının varlığına, sınırlarına, düşüncelerine ve en önemlisi onuruna duyulan derin bir farkındalıktır.
​"Sevginin bittiği yerde saygı devreye girerse, o ilişki hala onurludur. Ancak saygının bittiği yerde sevgi, sadece bir alışkanlıktan ibaret kalır."
​Neden Bir Arada Olmalılar?
​Bir ilişkide sevgi olup saygı yoksa, o sevgi zamanla mülkiyetçiliğe ve baskıya dönüşür. "Seni sevdiğim için bunu yapıyorum" bahanesi, saygısızlığın kılıfı haline gelir. Öte yandan, saygı olup sevgi yoksa, o ilişki mekanik ve soğuk bir protokolden öteye gidemez.
​Sevgi yumuşatır, saygı korur.
​Sevgi yakınlaştırır, saygı mesafe bırakır. (Ve o mesafe, tarafların nefes almasını sağlar.)
​Sevgi heyecandır, saygı ise istikrardır.
​Sonuç
​Gerçekten "anlamlı" bir hayat yaşamak, sadece çok sevilmekle değil, aynı zamanda varlığımızın saygı görmesiyle mümkündür. Sevgi kalbin diliyse, saygı aklın nezaketidir. Bu iki kanadı dengede tutabilenler, insan ilişkilerinin en yüksek mertebesine ulaşırlar. Unutmamak gerekir ki; sevgi büyütür, ancak saygı yaşatır.

Sabredip güzel sona yaklaşmak

   Bayramlarda, çay içilirken, ev ziyaretlerinde, misafirlikte, dost meclislerinde, ikili sohbetlerde vb. "Aldım, sattım, büyüttüm, yeniledim, değiştirdim, model değiştirdim, kâr ettim." temalarının hemen hemen hiç olmayacağı sohbetler.

İyi ki, çok şükür diyebileceğin anılarının olması..

Yararlı hobilerle meşgul olabilmek

       İyi insanlarla karşılaşmak.

Yollarda olmak şimdi...

Yollarda olmak şimdi...

Tatile doğru dimi birde uzun yol şarkıları ?

Kimsenin karışıp görüşmediği bir okulda görevini layıkıyla yerine getirmek .

Velilerin öğretmene saygı duyduğu bir okulda çalışmak.

Hastayı ziyaret edip umut vermek.

Kafa dengiyle muhabbet etmek

Ne güzeldir, güne umutla başlayabilmek. Bir sabahın sessizliğinde huzuru hissedebilmek, pencereden süzülen güneş ışığına şükredebilmek. Ne güzeldir, kalbinde kötülük taşımadan yaşayabilmek. Kimseye yük olmadan, kimsenin kalbini kırmadan, elinden geldiğince iyilik yapabilmek. Ne güzeldir, seni gerçekten anlayan bir insanın yanında susabilmek. Bazen tek bir bakışla anlaşılmak, bazen de hiçbir şey söylemeden aynı huzuru paylaşabilmek. Ne güzeldir, geçmişe bakıp “İyi ki yaşamışım.” diyebilmek. Yaşadığın acılardan ders çıkarıp, yarınlara hâlâ umutla bakabilmek. Ne güzeldir, insanın gönlünün zengin olması.
Çok şeye sahip olmaktan ziyade, sahip olduklarının kıymetini bilebilmek. Ve ne güzeldir; Bir iyiliğin karşılığını beklememek, bir gönüle dokunup sessizce yoluna devam etmek. Çünkü hayat, çoğu zaman aradığımız büyük mutluluklarda değil; bir tebessümde, güzel bir sözde, içten bir duada ve huzurla çarpan bir yürekte saklıdır. Ne güzeldir insanın gönlünü güzel tutması.
Çünkü gönlü güzel olanın, baktığı her şey de güzelleşir.

Ne güzeldir, güne umutla başlayabilmek. Bir sabahın sessizliğinde huzuru hissedebilmek, pencereden süzülen güneş ışığına şükredebilmek. Ne güzeldir, kalbinde kötülük taşımadan yaşayabilmek. Kimseye yük olmadan, kimsenin kalbini kırmadan, elinden geldiğince iyilik yapabilmek. Ne güzeldir, seni gerçekten anlayan bir insanın yanında susabilmek. Bazen tek bir bakışla anlaşılmak, bazen de hiçbir şey söylemeden aynı huzuru paylaşabilmek. Ne güzeldir, geçmişe bakıp “İyi ki yaşamışım.” diyebilmek. Yaşadığın acılardan ders çıkarıp, yarınlara hâlâ umutla bakabilmek. Ne güzeldir, insanın gönlünün zengin olması.
Çok şeye sahip olmaktan ziyade, sahip olduklarının kıymetini bilebilmek. Ve ne güzeldir; Bir iyiliğin karşılığını beklememek, bir gönüle dokunup sessizce yoluna devam etmek. Çünkü hayat, çoğu zaman aradığımız büyük mutluluklarda değil; bir tebessümde, güzel bir sözde, içten bir duada ve huzurla çarpan bir yürekte saklıdır. Ne güzeldir insanın gönlünü güzel tutması.
Çünkü gönlü güzel olanın, baktığı her şey de güzelleşir.

Yüreğinize, kaleminize sağlık sayın hocam.
   Hayatı değerlendirmek ve anlamlı hale getirmek bunlar olsa gerek.
Keşke bu değerlere sahip insan sayısı sürekli artsa.
    Teşekkürler bu değerli paylaşım için sayın hocam.