O Zaman Hayat Bizi Unutur Mu?

Diyordum ki sıcak bir battaniyenin altında film izleyelim,

sen güzelce dokunursun (evet sen güzel dokunursun tam yüreğime) saçlarıma,

ben mest olurken film geçer gider, patlamış mısırlarımız yenmeyi bekler,

belki de kurmadığımız cümleler dökülür yerlere,

biz alır bakar asarız duvarımıza daha sonra...



Sonrası olmayan cümleler kurar söylemeyiz birbirimize,

bulmaya çalışır, oyunlar kurarız;

ebe sen olursun, kızma diye gözlerimi ben bağlarım yine,

diyordum ki yağmurludur şimdi oralar,

çıkarız bulutların üzerine, orada da yağmur yağacak değil ya,

belimize ip bağlarız düşmeyiz aşağıya...

Şimdilerde bu ülke yaşanmayacak bir yer oluyor,

belki daha da kötüleşecek her şey,

çünkü hiç iyi görünmüyor, zaten güneş de gitti,

hani gelirse ısınır yine umutlarımız...

Sen de bilirsin iyi bir insan değilim ben,

kötüyüm aslında hiç kimsenin olmadığı kadar,

sen de bilirsin ki, iyi olmak kötüdür aslında,

kendine kötülük, diyecek bir şey bulamamak gibi...



Ne diyordum sıcak bir battaniyenin altında film izleyelim,

o zaman hayat bizi unutur mu?

Belki de unutur ne dersin?