Öğretmenliğin Bıraktığı Kalıcı Hasar: Tekrar

Ses tellerimin bozulması
Çocuklarımdan da,eşimden de bir şey söyleyince hemen yapmalarını beklemem,
Çok kural koymam,
Bulunduğum ortamda öğretmenlik yapmaya çalışmam(Ev toplantılarında okul gibi davranmam)!.....

Ben bir veliyim.
Bazı meslekten gelen alışkanlıklarınıza gülsemde (özellikle kim o? diyene öğretmen cevabı ve baş harfi büyük) aldığınız hasarlardan dolayı sizler adına üzüldüm.
Allah sizlerden razı olsun.

Geçen gün okul arkadaşlarımı evime davet ettim. Biraz kalabalıktık.Öğretmenlerin olduğu ortamlarda hiç kimsenin dinlemediğini, herkesin sadece konuşmak için çaba sarfettiğini gördüm.Öğrenciyken bir hocamın "çok konuşuyorum,herşeye karışıyorum, otobüs sırasını bile düzeltmeye kalkıyorum" demesini hatırladım.

Bende hiç bir hasar bırakamadı,bırakırsa, toptan olacak sanırım:)))

Normal ortamlarda bazen aferin sana diyip alkışlamaya teşebbüs etmek bende kalıcı oldu sanırım

beyin erimesi

evde  kapı çaldığında gel demek!!!

gittikçe kendimi yorgun hissetmem, yıllar sonra ne olacağımı düşünmem, şu an on aylık olan kızıma enerjim kalır mı diye düşünmem, gittikçe tahammülsüz bir insan olmam,pişmanlığım...

sürekli tedirginlik.

birşeyler anlattıktan sonra mesela diyerek baslayıp örnekler verme ,elleri ve mimikleri çokça kullanma.Birde 1. sınıf okuturken sesleri bastıra bastıra söyleme ve harf diyenleri harf değil ses diye düzeltme

sürekli ayak ağrısı.ses kısılması.eve gelince çocuklara sessiz olun demek

   Minick kalplere bakıp tüm dertler unutmak onlarla en saf duyguları ile haşır neşir olmak.O kadar temiz ve saflar ki ne zerre yalan ne de art niyet.En içten halleri ile...Herşeye rağmen geleceği görmek...

Sınır harabıyetı kesınlıkle... Ve de herseye ragmen mutluluk:)

anlatacağım bir şeye soruyla başlamak,demek ki neymiş demek,baskın ve uzatarak konuşmak,duygusal hasarları yazmaya gerek bile yok

Sokakta gördüğü ya da herhangi bir ortamda yaramazlık yapan her çocuğu kendi öğrencisi gibi uyarmak ne derdim varsa