Öğretmenlikten Bıktım Dedirten Şeyler

Öğretmenlik kutsal meslek cümlesiyle sıkıntıların örtülmeye çalışılması. "İlgili" gibi görünen veliler, angaryalar angaryalar...

Ödevlerin düzenli ve dikkatli yapılmaması...

çok bilmiş veliler

Herşeyi Bildiğini İddia Eden Ben Bilirimci İdareciler

İlgisiz veliler, Sınıftaki gürültü, hiperaktif öğrenciler, para toplama sıkıntısı, umarsız bir muhtar ve uzak köy yolları..

öğretmenin arkasında durmayan idareciler ilçe-il yöneticileri. Mobbing, tehdit... Adam kayırma, sendikacılık..

Sinifim da kayitli olmadigi halde devam eden  otistik ogrenci bunu gormezden gelen idareci   

Nöbet yaparken,diğer nöbetçi öğretmenin duyarsız,umarsız ve sorumsuz davranmasından bıktım...

Hiçbir idarecilik vasfı olmadığı halde törenlerde 2-3 cümle ederek idarecilik yapıldığını sanan idareciler ;

Kendini bulunmaz hint kumaşı  zanneden bazı öğretmencikler ;

Sapla samanı karıştıran(çalışan -çalışmayanı ayırt edemeyen  ya da etmek istemeyen bazı idareciler )

bu liste uzar gider ama her türlü olumsuzluğa rağmen sadece ÖĞRETİMİ  değil EĞİTİMİN  de öğretim kadar önemli olduğunu düşünen öğretmenler  olarak DİMDİK AYAKTAYIZ..

Geçen yıllarda olmayan yada önemsenmeyecek sayıda olan disiplinsizlik, saygısızlık, haddini bilmezlik, yapılması istenen davranışlara kulak asılmaması, okul kurallarına uymamak, şımarıklık vs vs vs

Bunlar hem öğrenci hem de veli için geçerli.

Sanırım sebebi öğretmenlik mesleğinin bizzat eski bakanımız ve başbakanımızın "yarım mesai yapıp düz memurdan fazla alıyorlar, 3 ay tatil yapıyorlar" diye hedef göstererek itibarının azaltılması, atanma sorunu yaşayan arkadaşların zaman zaman medyada gündeme gelmesi , analarının ak sütü gibi helal olan kadrolu atanma hakkının verilmeyip adeta "n'olur bizi atayın, en kötü şartlarda, az maaşla, sözleşmeli bile çalışmaya razıyım" der hale getirilmesi, atamayı adeta lutüf gibi gösterilmesi, sık sık haberlerde öğretmene (aslında sadece öğretmen değil doktora, tüm kamu çalışanlarına)  saldırı yapılması, dövülmesi, yaralanması, bıçaklanması ve hatta öldürülmesi.

Tüm bunlar mesleğin itibarını neredeyse hiç bırakmadı. Eskiden "kutsal meslek, keşke benim çocuğumda öğretmen olsa, devlet kapısında çalışsa" diyen insanlar şimdi adeta acıyan gözlerle bakıyor öğretmene. Birçok veli çocuğunun öğretmeninden fazla kazanıyor, saygı duyulacak tarafı da kalmamış bir de ukala veli ise dengesizce, haddini bilmezce konuşup davranabiliyor. Üstelik çocuğunu da bu yönde şişirip okulda kafasına göre davranır hale getiriyor.
Evde anne babadan bu gazı alan çocuk kafası okulda "kimse bana bir şey yapamaz" diyerek her şeyi yapma hakkı görüyor kendinde. Ve bunu öğretmenine bizzat söyleyebiliyor, tehdit edebiliyor. Ne acı!...

Ama yine de bıktım demiyorum. Çünkü ben hala kutsal meslek olduğunu ve saygı duyulacak mesleği yaptığımı düşünüyorum. Elbet değişecek baştakiler, mesleğe saygı duyan yöneticiler gelecek. Ve tekrar kazanacak mesleğimiz saygınlığını. İşin tek kötü yanı, bir süre sonra bugünkü saygısız öğrencilerin yarın veli olarak aynı şeyi yapma cesareti gösterme ihtimali?

Sahip olduklarının değerini bilmeyen ; bilmediğini bilmeyen ama ' ben her şeyi bilirim ' diyen ; şükretmesi sadece lafta kalan mesai arkadaşları.... 

bir şeyı 100 defa anlatmama rağmen anlayamayan ,bu yaştaki bir çocuğun beyni 100 yaşındaki bir  ihtiyar beyni  gibi kalın kafalı olması bıkmaktan ziyade delirtiyor beni.

Beni öğretmenlikten bıktıran şey eğitim sisteminin yapboz tahtası olması ve benim de bu çarkın malesef dişililerden olmak duruunda kalmam ,2012 de eş özrü için alan değiştirmek zorunda kaldım şimdi şükür sınıf öğretmenliğine dönmek için başvuru yaptım ama sınıfa geçebilmek için dde bedel ödemek zorunda kaldım zor bir sene geçirdim sonu hayır ola inş...

Nöbet yaparken,diğer nöbetçi öğretmenin duyarsız,umarsız ve sorumsuz davranmasından bıktım...

benimde geçen sene böyle bir sıkıntım vardı, sadece ayakta durmak bazıları için nöbet ve başkasına zarar verdiğini hiç düşünmeyen öğretmenler.

Ogretmenlikten degil ama ogretmenciklerden biktimmmm...