İnsanlar ancak muhabbet, şefkat ve merhametle terbiye edilebilir.
Sopayla, kılıçla terbiye olmaz.
Peygamberin terbiyesi, muhabbet terbiyesidir.
İşte bu sebeple günaha duyulan nefreti, günahkâra mâl etmemek gerekir.
Önemli olan, onu yaralı bir kuş gibi şefkat ve merhamete muhtaç görebilmek,
Onu gönül sarayına alıp tedavi edebilmektir.