Neredeydin ey vakit, neredeydin ey gençlik sorularının muhataplığından korkarak
Ve hesabın dehşetinden saçlarımıza aklar düşürerek,
Utanarak ilahi
Boyun bükerek.
Dergâhına yüzler sürerek,
ağlayarak
Ağlatarak ciğerimizi, umudumuzu da alıp yanımıza
Seni sevmelerimize de güvenerek
Geldik huzuruna İlahi
Ömrümüzün beratına
Mehmet Deveci