Herkes ömrünün tek öğrencisidir. İnsanın kendi içinde yaşadıklarını kim ne kadar bilebilir, anlayabilir?
Tanıdığımız veya tattığımız birçok şey için sonunda şunu söyleriz: 'Güzel sanmıştık, değilmiş güzel.' Bilgi edinmek ile tecrübe etmek arasındaki farklardan biri de budur. Tecrübe, insanı yalnızlaştırır. Her konuda daha temkinli yapar. Mesela haksızlığa maruz kaldıkça toplumdan uzaklaşır, içinize kapanırsınız. Bu bir kusur mudur? Hayır. Tedbir almaktır. Bazı kimseler bunu anlayamaz. Kibir olarak görür. 'Kendini beğenmiş de ondan uzak duruyor' gibi.
İbrahim Tenekeci