12 yıllık öğretmenim hiç bu kadar sinirlendiğim bir günü hatırlamıyorum nöbet tuttuğum katta, zil çaldıktan sonra kafamı çevirdiğimde 5. sınıf öğrencilerinden birinin sınıf kapımda benim minik 1lerimi amansızca tekmelediğini gördüm. O an ipler koptu, uzaktan bağırınca kaçtı peşinden 3. kata çıktım ama delirmiş durumdaydım. buldum ensesinden tutup müdüre götürmek istedim müdür yok.ama nasıl bağırıyorum "sen nasıl tekmelersin küçücük çocukları diye" öğretmen arkadaşlar beni sakinleştirmeye çalıştıkça ben sinirden duramıyordum o an bir de 8lerden abisi geldi, abisi 20 küsür yaşında kollarında jilet izleri bela bi tip sen benim kardeşimi nasıl döversin diye üstüme yürüdü halbu ki dövsem içim acımaz keşke o sinirimi ona boşltsaydım, dövseydim ama tuttum kendimi zaten çocuk da belaymış, kendi öğretmenine de kafa tutan iğrenç bir yaratık işte olayın üstünden 9 saat geçti ancak rahatladım ama beynimin patlayacağını hissettim, mideme kramp girdi o an sadece şuna şükrettim"iyi ki çocuğu dövmedim "yoksa ailesi malum göçmüş gelmiş şehre adapte olamamış problem çıkacaktı ... ama sabır ben de olmayan birşeymiş onu anladım.
