Sene başından beri, öğrencilerimdeki en ufak değişiklikleri farketmeye çalışıyorum.
Birisi saçını mı kestirmiş: " Aaa, ne güzel olmuş saçın, güle güle uzat Hacer
"...
Bir başkası yeni bir ayakkabı mı almış: " Güle güle giy Ömer, seni artık kimse tutamaz bu ayakkabılarla
Zeynep saçını mı örmüş: " Zeynep bugün ne kadar güzel olmuşsun, çok yakışmış bu saç sana
Bugün Şahin'in dişleri ayna gibi parlıyor : " Şahin dişlerini mi fırçaladın? Bak nasıl güzel ve sağlıklı parlıyor dişlerin, aferin sana
"
Günler geçti ve benim miniklerim artık arkadaşlarındaki değişikleri hemen farkedip " Güle güle kullan, ne güzelmiş... " altın sözlerini kullanıyorlar
İşin en güzel tarafı ise: Çocuklarım her sabah ben sınıfa girer girmez, yeni bir tel toka bile alsalar, hemen gösteriyorlar, biz de hep birlikte " Çok güzelmiş, güle güle kullan" diyoruz. Melek yavrularım da ağzı kulaklarında, mutlu mesut yerlerine koşuyorlar...
Bu durum nasıl bir mutluluk kaynağıysa artık, bir gün bir öğrencim yanıma geldi, önlüğünü sıyırıp bana önlüğün altındaki yeni kazağını gösteriyor, " Bakın yeni aldım. " diye. Bir diğeri, meraklı gözlerle kısacık saçlarına verdiği, belli belirsiz yeni modeli " FARKETMEMİ " bekliyor sevinçle. Ayakkabısını hızla çıkarıp çorabını gösteren de cabası..
Özetle, hayatın tadi ayrıntılarında gizli. Bu küçük ayrıntıları yakalayıp, FARKEDİP çocuklarımızı daha da mutlu etmeye siz de var mısınız?
