Birlikte çalışılan öğretmen ve mesai arkadaşı ise,ona güvenilir,ondan arkadaş olur,dost olur,sevgili olur,hatta eş de olur.
Birlikte çalışılıyor diye,gönüllere ve duygulara,hatta kalplere eziyet etmenin anlamı niye.
Burada avantaj,birlikte çelışırken insanların herhangi bir etikete ve ya hukuki işleme ihtiyaç duymadan,birbirlerini daha iyi tanımaları,karakter tahlillerini daha iyi yapabilme imkanı bulmaları.
Ondan sonra sınırların derecelerine tarafların karar vermeleri.
Hem uzun zaman birlikte çalıştığınız arkadaşınıza karşı,en azından bir arkadaş ve ya kardeş gözüyle bakmamanın imkanı olabilir mi?
Hala bakmamakta diretenin zaten mutlaka bir ruhsal problemi vardır?
Ve ya bakılmayacak kişinin mutlaka negatif bir duruşu vardır.
Biz Türk'ler sıcakkanlı insanlarız.Samimi olmadan duramayız.
Kimse kendini aldatmasın.

Öğretmen arkadaşlar arasındaki  ilişkilerde ne zaman arkadaş ,dost gibi nezaman resmi davranılacağının sınırı iyi bilinirse problem yok

Çalıştığımız yerde arkadaşlık olmalı.Dost olmak daha ileri bir durum.Okulda ki herkesle iyi anlaşmak zorunda değiliz diye düşünüyorum.Ama herkes birbirinin fikrine saygı göstermeli.İçlerinden bazılarıyla dost ta olabiliriz.Bu tamamen anlşmayla,karşılıklı güvenle ilgili bir durum.
 Uzun yıllar birlite çalışmış insanlardan dost olabilmişler de var ,birbirlerinin yüzüne bile bakmayanlarda var.

Yazılanları okuyunca işin açıkçası biraz şaşırdım.

Dostluklarda , arkadaşlıklarda ön kabullerle olur mu? Bilemiyorum. Hele bu öğretmenler tarafından dile getiriliyorsa biraz tuhaf geldi bana.

Biz öğrencilerimize arkadaşlığın önemini anlatmaya çalışırken, toplumsal yaşamın önemini kavratmaya çalışırken, kendi çalışma arkadaşlarımızla münasebetlerimizde dostluk kurulmaz dememiz çok ilginç bir yaklaşım .

Bir yerde dostluktan , arkadaşlıktan zarar gören birileri varsa bence şunu sormalılar kendilerine ; ' acaba ben gereğinden fazla mı samimi davrandım?'

Genelde arkadaşlıklarda da , dostluklarda da samimiyette de dozu kaçırmak çeşitli sorunlara sebep oluyor.

İş ile arkadaşlığı birbirine karıştırmadıkça , samimiyette aşırıya kaçmadıkça dostluktanda kimseye zarar gelmez , arkadaşlıktanda .

Saygılar.

öğretmenler çocuklarımızı emanet ettiğimiz kişiler.çocuklarımızn örnek aldıkları,taklit ettikleri insanlar.dostluğu da onlardan öğrenecek çocuklarımız ve bunu en iyi okulda görebilirler bizzat şahit olarak.tabiiki öğretmenler dost olmalıdır.

Aslında bu insanların birbirleriyle anlaşma-anlaşamama durumuna bağlı bir şey.Eğer aynı ortamda sizi çok iyi anlayan birileri varsa dost olmanızın size getirisi çok fazladır.İyi anlaştığınız,dostunuz olduğuna inandığınız çalışma arkadaşlarınızla çalışmak sizi daha verimli hale getirir.Öğretmen olmak zaten paylaşmak değil mi,sadece bilginizi değil sevgi ve samimiyetinizi de göstermemiz gerekir.Nacizane düşüncem böyle,saygılarımlaaa

  Benim açımdan aynı iş yerinde çalıştığımız arkadaşlar iş dışında görüştüğümüz zaman daha iyi daha insalcıl oluyor...İş hayatında biraz da stres ortamı bozuyor...

Bir yıl boyunca öğretmenler odası ve öğretmenler arası diyalogları gözlemledim.   Nacizane şunları söyleyebilirim: Gördüğüm kadarıyla iş ortamında herkesle bir mesafe olması gerekiyor. Bu mesafe aşıldığında insanlar (öğretmenler), artık eğitim-öğretimden konuşmaz oluyor. Öğretmenler arası dostluk olacaksa da okul dışında olmalı... Sanırım her şey mesafeleri ve özel sınırları korumaktan geçiyor.