Bam Teli

Ömür dediğin
Tek bir an mıdır aslında?
Uzun soluklu sanıp
Bedavaya alıp verdiğimiz,
Bozuk paradan ziyade savurup attığımız,
Daha var sanıp sonraya bıraktığımız.
Yeşili,pembeyi,maviyi…
Doyasıya yaşayamadığımız,
Önünden geçip gittiğimiz,
Ve yarınlara ötelediğimiz midir?
Tek bir soluk mudur o ömür dediğin...
                                                             U T G I N

Allah’ı inkâr ederek ilme ulaşamazsınız. İlmi inkâr ederek de Allah’a ulaşamazsınız.

cam/kapı farketmez...
gelmezler - bazen-...

Ortasında yakalamalı bir insan yaşamı...
Çayın ortası, gecenin ortası...
En güzeli de, bir çift kahverengi gözün ortası

Cemal Süreya

Dostumsan düşünce kaldır......
(Toplumbilim)

Bazı zamanların ahtı var gibi üzmeye..
Unutma bizim de ahtımız var üzüle üzüle gerçeğe ulaşmaya..

Bugün ağladık.. Sen ağladın diye dökülmedi yaşlarım..

Aynı anda ağladık..

Yüreği bağlı olanın derdi çok olur Zühre..

Dert olmadan dünya ne yaşanası..

Mezardakilerin pişman oldukları şeyler için, dünyadakiler birbirlerini yiyorlar.

"  bazen unutuyor insan,
   unutulduğunu da..."

İnsan üzüntüsünü taşıyamaz olunca;
sevdiği güvendiği omuzlara bırakmak istiyor..

Temmuzlar kedi yavruları gibi sokulurken ağustosa ve ağustoslar eylüle...
Bir yol alış duygusudur ki, biliriz insanlar zamanlardan önce boğulur.

Edip Cansever

En büyük hazine dostluktur, değerini yitirmez.

Ne kadar silersen Sil .. Ya yırtılır defterin.. Yada izi kalır cümlelerin..!

Güllere su verme.!
Güze alışsın..

Gülten Akın'

Kabuğundan çıktı gündüz,
Haydi rastgele....

Şimdi düşün, yola çıkmışız. Önce Doğu'ya demişiz sonra Batı'ya. Polatlı'da gün doğmadan seher yeline yakalanmışız. Toprak kokusuyla mest olup aşkla yoğrulmuşuz. Yozgat'ta kavun kesip üstümüze döke saça yemişiz gülerek bir de birbirimize. İmranlı'da ikindi vakti çay içmişiz. Sert esmiş poyraz aman demişiz. Kızıldağ'da sağa çekip bağırmışız enginlere. Kimse duymamış, gene gülmüşüz. Dağlar yankılanmış kahkahamıza. Erzincan'da sabah olmuş. Ekmeğimize katık etmişiz tulumu çaylar ile aşk tazelemişiz.. Pasinler'de kete yeyip Horasan soğuğunda ille de çay ile ısınmışız. Yol biter mi diye aklımıza gelmemiş, gözlerin pırıl pırıl. Kağızman'da pestil yemişiz, gene eşlik etmiş gülüşlerimiz. Iğdır'da dağı görmüşüz heybetiyle.. Dağın ağrısı çökmüş içimize. Digor'da kar yağmış yolda kalmışız.. Anlamışız bir kez daha vatan yüreklerimizdir.

Aşkımız gibiymiş yol bitesi değil.

Sen!

Yolunda ölünesi değil can!

Yollarca

Yıllarca sevilesi...

Yol tükense, yıl tükense, can tükense ne yazar...