Bam Teli

 bence sevin... nefret/öfke zaten çok moda...

Şiirler öksüz kaldı,
Sözler anlamsız. ..

Kalbim  boş,
Gözlerim yas dolu....

Neye ve neyi susacagını bilen insan, kendini sessizce duyurabilen insandır. Ve son söz ; " insan yalnızca söylediklerinden değil, sustuklarından da sorumludur...!"

Buhulu pencerenin silinen yüzüydü hayallerim....

Senden beni çok sevmeni beklemiyorum. Sadece hep sev, bu bana yeter.

İyi ki diyorum !
İyi ki dokundun !
İyi ki iz bıraktın !
İyi ki tanımışım.....

Kaybet bu öfkeni
içinde sakladığın....
Terket o derdini
benden almadığın...
Sabret sonu aynı değil
söylüyorum
Dinle
rüyaların her gün aynı olmayacak... '''

Sustukça birikiyor kalbimde adın..

Tapusunu mu aldın yüreğimin ey hüzün!...
Bir girdin içime, bir daha geri çıkmıyorsun
Misafirliğin daha ne kadar sürecek söyle...

Ne garip değil mi ?
Gideceksin.
Ben adını değiştireceğim,
Başkası soyadını...

Aylardan Aralık günlerden Salı..
Ve sen giriyorsun salı'na salı'na bütün Aralık’lardan yüreğime...

Kendin ol.... Cünkü hayat başkasi olmak için çok kısa !!

Dünyanın en uzun hüznü yağıyor
yorgun ve yenilmiş insanlığımızın üstüne

Erdem Beyazıt'

Bilgeye sormuşlar:
- “Hoşlanmak” ile “sevmek” arasındaki fark nedir?

Bilge cevap vermiş:
- Eğer bir çiçekten hoşlanırsanız, onu kökünden, dalından koparırsınız. Eğer bir çiçeği severseniz, onu her gün, düzenli olarak sularsınız....

" iplerdeki düğümler bir şekilde çözülür,
  asıl mesele boğazdakiler.. "